Kenia en Tanzania Reisverslag
Wereldbol Index Kenia en Tanzania
Wereldbol Informatie Kenia
Wereldbol Informatie Tanzania
Wereldbol Kaart Kenia en Tanzania
Wereldbol Fotoalbum Kenia
Wereldbol Fotoalbum Tanzania
Wereldbol Links

Vrijdag 29 juli. Amsterdam.

Na de noodzakelijke voorbereidingen te hebben getroffen lopen we om 12:45 uur naar het station. Ondanks dat we pas morgen vertrekken gaan we vandaag vast naar Amsterdam zodat we het zowel vandaag als morgen rustig aan kunnen doen. Om 13:06 uur vertrekt de trein voor onze eerste etappe van deze reis. Iets meer als 2 uur later stappen we op Schiphol uit waarna we de shuttlebus naar het Novotel hotel pakken. We checken in, brengen onze spullen naar de kamer en lopen dan gelijk weer terug om de eerst volgende shuttlebus (15:50 uur) te pakken; terug naar Schiphol. Vanaf hier nemen we de trein naar Amsterdam CS. Het is die dag prima weer en we lopen dan ook de rest van de dag en de avond een beetje door Amsterdam en ploffen regelmatig op een terrasje neer. Als we honger krijgen lopen we naar restaurant Haven van Texel waar we prima eten tegen een aangenaam bedrag. De koffie/thee slaan we af en drinken deze onderweg terug naar het station op een terrasje voordat we om 21:30 uur de trein naar Schiphol nemen. We zoeken de bar van het hotel nog even op voor een borreltje voordat we om 22:30 uur terug naar de kamer lopen.

Zaterdag 30 juli. Amsterdam - Nairobi.

Naar boven

We hebben de wekker om 7:00 uur gezet en als deze afloopt staan we gelijk op. Na de nodige sanitaire werkzaamheden lopen we gelijk door naar de balie voor het uitchecken en staan om 7:50 uur op de stoep te wachten op de shuttlebus. Deze is mooi op tijd en om 8:15 uur staan we in de rij om de bagage in te checken (de rest hadden we thuis al via internet gedaan). Doordat het vandaag de op een na drukste dag van het jaar is duurt alles wat langer dan we gewend zijn maar over het algemeen nog redelijk vlotjes. We sjokken wat langs de winkeltjes, kopen wat tijdschriften voor onderweg en tijdens de reis en nemen tussendoor even de tijd voor een ontbijtje. Na het ontbijt wandelen we op ons gemakje tegen 9:45 uur we naar de gate. Hier is het wel druk en als we eenmaal door de controle zijn kunnen we gelijk door het vliegtuig in. Het is 12:05 uur als we op de startbaan staan (50 minuten later als gepland) voor het echte begin van de vakantie. Behalve het feit dat ik uit mijn broek scheur hebben we een erg rustige vlucht en landen we zeven en half uur later in Nairobi waar we de horloges maar een uur vooruit hoeven te zetten. Na het ellenlange wachten voor de paspoortcontrole zijn we bij de bagage zo klaar want de koffers staan al naast de bagageband op ons te wachten!! Iets verderop worden we opgevangen door Laurens onze gids voor deze reis. Nadat iedereen er is en we een rondje voorstellen hebben gedaan lopen we naar buiten op zoek naar een pinautomaat die werkt. Bij de derde hebben we geluk en hebben we voor de eerst komende dagen gepind. Hierna rijden we in ruim een half uur naar het Boulevard Hotel in Nairobi. Nadat we de inhoud van de tassen opnieuw hebben verdeeld (we verdelen de spullen, tijdens de vlucht, van Betty en mij altijd over de beide tassen) springen we onder de douche en liggen om 0:30 uur plaatselijke tijd in bed.

Zondag 31 juli. Nairobi - Mount Kenya.

Naar boven

We hebben de wekker op 6:30 uur gezet en deze loopt ook keurig om deze tijd af. Om 7:00 uur zitten we aan tafel voor het ontbijt en een half uurtje later in de bus. We rijden vandaag naar Mount Kenia waarbij we onderweg om de 1½ uur een tussenstop maken bij een supermarkt en/of een wegrestaurant annex souvenirshop. Het eerste stuk weg is redelijk (ondanks de vele verkeersdrempels) maar het laatste stuk van ruim een uur is een geitenpad naar de Castle Forest Lodge. Het afzien is niet voor niets geweest want we komen op een superplek uit. We krijgen een schattig klein huisje (Purple Rain) met uitzicht over het dal en de uitgestrekte bossen. We frissen ons even op en lopen dan om 13:00 uur terug naar lodge om op de veranda van de lodge de lunch te gebruiken. Het is 14:30 uur als we vertrekken voor een 2 uur durende wandeling door het bos. Onderweg zien we prachtige vogels en veel sporen van (bos)olifanten maar komen deze niet tegen. Eenmaal terug genieten we de rest van de middag op de veranda van het uitzicht en de vele vogels. Om 19:30 uur krijgen we een heerlijk diner opgediend van kip-curry met rijst en als dessert gebakken banaan. We blijven nog wat napraten nadat Laurens nog een praatje heeft gehouden. Het is dan ook al snel 23:00 uur voor we, onder begeleiding van een gewapende bewaker, terug lopen naar ons huisje.

Maandag 01 augustus.  Mount Kenya.

Naar boven

Gedurende de nacht wordt ik een paar keer wakker van de regen die op het dak klettert maar als we om 8:30 uur opstaan is het bijna droog en miezert het alleen nog een beetje. Vandaag een rustige dag en na een gebruikelijke was- en poetsbeurt lopen we op ons gemakje naar de lodge om te ontbijten. Na het eten struinen we wat rond in de omgeving en om 11:00 uur lopen we onder begeleiding van een gids en een gewapende bewaker met negen personen het bos in voor, wederom, een mooie wandeling van ruim 2 uur. Op het moment dat we weg lopen trekt het open en hebben we de rest van de dag prima (wandel)weer. Ook dit keer veel sporen van de ongeveer 4000 bosolifanten die in het Mount Kenya National Park rond zwerven maar ze laten zich weer niet zien. Onderweg komen we 2 (Nederlandse) wandelaars tegen die we weer zien op de veranda van de lodge als we terug zijn. We schuiven bij ze aan en genieten de rest van de middag van de omgeving. We krijgen een heerlijke lunch en praten tot in de loop van de middag over en weer over Kenia, Oeganda (waar zij een project hebben) en de omgeving. Om 15:30 uur lopen we samen even een rondje om wat vogels te fotograferen. Van de meeste kennen we de naam niet maar een aantal wevervogels herkennen we en dat geldt zeker voor de neushoornvogel die we tegen komen. Om 19:00 uur is het diner klaar en we laten ons dit weer prima smaken (soep, kip met aardappels en groente en fruit als dessert). De rest van de avond wordt gevuld met praten en drinken. Het is 22:30 uur als we weer onder begeleiding van een bewaker naar ons huisje worden gebracht. Hij steekt, net als gisteren, de open haard voor ons aan en onder het geknetter van het houtvuur vallen we tegen 23:15 uur in slaap.

Dinsdag 02 augustus. Mount Kenya - Nyahururu watervallen - Naivasha meer.

Naar boven

Om 5:45 uur loopt de wekker af. Het is dan nog pikkedonker in het huisje omdat er nog geen elektriciteit is. Deze wordt door zonnepanelen op het dak van het huisje opgewekt en de zon is, in tegenstelling tot ons, nog niet wakker. We proberen ons zo goed en kwaad mogelijk bij het licht van een zaklamp te wassen en aan te kleden. Ondanks deze handicap zitten we toch om 6:30 uur aan tafel te ontbijten. Om 7:00 uur stappen we in onze jeep/truck en rijden het terrein af. Nog geen 200 meter verder zien we toch nog 3 olifanten. Ze staan midden op de weg en als we dichterbij komen lopen ze het bos in. We rijden ongeveer 2 uur voor onze eerste stop van de drie van vandaag. We stoppen bij de evenaar waar we even uitstappen en ontbijten. De volgende stop is bij de Nyahururu waterval waar we even rondwandelen en wat plaatjes schieten waarna we verder rijden. Onderweg wordt nog een gestopt langs de weg wanneer we ons eerste wild spotten. We zien een kudde zebra’s en verderop de eerste antilopen en een giraf. Het is 16:00 uur als we bij de Fish Eagle Inn in Naivasha aankomen. We krijgen een soort van bungalow en nemen daarin onze intrek. Betty gaat even liggen en ik loop naar het Naivasha meer wat op loopafstand van ons hotel ligt. Ik loop een stukje langs de oever en maak prachtige foto’s van allerlei vogels; ibissen, maraboes, pelikanen, ijsvogels en nog een paar soorten waarvan ik de naam thuis maar even moet gaan opzoeken. Om 17:00 uur wordt ik door een bewaker terug  gefloten in verband met het “hippo-gevaar”. De nijlpaarden komen namelijk rond het invallen van de avond richting de wal om daar te grazen. Ik drink daarna nog wat bij het zwembad en loop dan terug naar Betty die op het moment ik binnen kom al onder de douche staat. Om iets voor zevenen lopen we naar het restaurant voor het avondeten, een (europees) buffet vanavond. Beste lekker maar niet bijzonder en op de derde dag in een “vreemd” land zouden we het ook wel lekker om even niet “europees” te eten. Na het eten lopen we nog even naar het meer waar we een grazend nijlpaard zien. Vanachter een groot hek overigens want die, vriendelijk uitziende, beesten schijnen levensgevaarlijk te zijn. We drinken met een groepje nog wat in de bar en gaan dan op tijd naar bed ondanks dat we morgen weer uit kunnen slapen.

Woensdag 03 augustus. Naivasha meer.

Naar boven

Zoals gezegd zouden we vandaag uit kunnen slapen maar door het op tijd naar bed gaan van gisteravond ben ik al om 6:45 uur wakker. Ik spring gelijk onder de douche en als ik me heb aangekleed is Betty ook wakker. De rest van de tijd kunnen we het rustig aan doen en lopen net na half negen naar het restaurant waar we om 8:45 uur aan tafel zitten voor een ontbijt(buffetje). We hebben om 13:00 uur met de hele groep een vaartochtje over het meer maar wij hebben 's morgens, samen met Anne en Kevin, al een bootje geregeld om de verhalen te kunnen verifiëren dat het Naivasha meer een vogelparadijs is. Precies om 10:00 uur staan we aan de kade en onze verwachtingen worden meer dan overtroffen: dit is hét vogelparadijs. Het verhaal voor vandaag wordt te uitgebreid om alles wat we gezien hebben hier op te noemen maar hier een kleine bloemlezing: meerdere soorten reigers (waaronder een purperreiger, ralreiger en een woudaapje), eenden, roofvogels (Afrikaanse zeearend en kroonarend), 3 soorten ijsvogels, pelikanen, aalscholvers, enz. enz. Verder nog een waterbok en groepjes nijlpaarden, yes, yes en vanmiddag nog een keer. Als we terug zijn is er eerst een lunch(buffet) waarna we om 13:00 uur weer vol verwachting in een bootje stappen. Omdat we in de laatste van de 3 boten zitten is het allemaal wat minder als vanmorgen maar nog bijzonder genoeg. Na de boottocht leggen we aan bij villa Elsamere de residentie van de familie Adamson, bekend van het boek Born Free. We krijgen hier een film over de levensloop van deze familie te zien (die ik over sla overigens) en daarna een nogal povere high tea. Wel vol maar minder voldaan wandelen we hierna de 4 kilometer terug naar ons hotel. Onderweg doen we nog een dorp(je) aan waar de kinderen (en misschien de volwassen ook wel) ons een bijzondere attractie vinden en allemaal met ons op de foto willen (en deze dan willen bekijken natuurlijk). We vermaken ons prima in deze heerlijke ontspannen en vermakelijke sfeer. Eenmaal terug springen we gelijk onder de douche en de rest van de tijd wordt gevuld met het dagboek bijwerken en lezen. Om 19:00 uur is er (weer) te eten en voor de verandering: een buffet. We rekenen alle openstaande rekeningen gelijk na het eten af en drinken er daarna nog een in de bar op een supergeslaagde dag. Voordat we slapen gaan wordt de wekker om 7:31 uur gezet want morgen om 9:00 uur gaan we weer verder.

Donderdag 04 augustus. Naivasha meer - Lake Nakuru.

Naar boven

Nadat de wekker is afgelopen volgen de ochtendtaferelen zich in rap tempo op en staan we om 8:15 uur met onze tassen buiten. We lopen naar het restaurant voor het ontbijt. Klokslag 9:00 uur zet de bus zich in beweging, weg van dit fantastische meer en op weg naar het volgende: Lake Nakuru. Het is ongeveer 2 uur rijden naar het volgende hotel met maar 1 kleine tussenstop onderweg. Als we in het Bontana Hotel aan komen kunnen de kamers gelijk worden verdeeld waarna we ons nog even kunnen opfrissen. Om 13:00 uur is er een lunch(buffet) waarna we de rest van de dag vrij kunnen besteden. We lopen om 15:00 uur met een paar man naar Nakuru stad. We pinnen om de voorraad schillingen wat aan te vullen, doen wat inkopen en sjokken wat rond waarbij we ons kostelijk vermaken op een van de plaatselijke (toeristen)markten. We drinken nog wat in een van de plaatselijke cafés en lopen dan weer terug naar ons hotel. Het is 19:00 uur als we (weer) aan tafel zitten. Na het eten volgt nog een voorstelling van een zeer amateuristisch lokaal dansgroepje die wat dansjes en trucjes opvoeren. Daarna lopen we nog even naar de bar voor een afzakkertje. Het is 21:30 uur als we naar de kamer lopen en niet veel later als we in bed liggen. Morgen (heel) vroeg op.

Vrijdag 05 augustus. Lake Nakuru - Baringomeer.

Naar boven

Het is 4:50 uur als de wekker afloopt. Om 5:15 uur ontbijten we en om 6:00 uur gaan we op weg voor onze eerste gamedrive. Na een half uurtje komen we aan bij het Lake Nakuru National Park. Een eerste gamedrive is natuurlijk een bijzondere ervaring en we genieten dan ook met volle teugen. We rijden tot 12:30 uur in het park rond en zien er heel veel dieren: honderden zebra’s, Afrikaanse buffels, verschillende antilopen, bavianen, meerdere neushoorns (enkelen met jong), een (parende) mannetjes leeuw met 2 vrouwtjes, een kudde van minstens 25 giraffen en een meer vol met pelikanen en flamingo’s. Het is al een hele lijst maar ik ben er vast nog heel veel vergeten. Aan het eind van de morgen rijden we nog naar een uitzichtpunt (Baboon Cliff) waar we een schitterend uitzicht hebben over het meer en het omliggende park. Dan is het (helaas) tijd om terug te gaan naar het hotel voor een korte lunchstop waarna we gelijk door rijden naar Lake Baringo. We komen hier rond 16:00 uur aan en krijgen in de Soi Safari Lodge een leuke kamer met dit keer (helaas) 2 eenpersoons bedden. We hebben tot 19:00 uur de tijd aan onszelf en nadat we ons geïnstalleerd hebben maken daar dankbaar gebruik van door een heerlijke verfrissende duik te nemen in het zwembad. We blijven nog even bij het zwembad liggen om wat te lezen en de koptelefoon van de meegebrachte mp3-speler uit te proberen. Eenmaal terug op de kamer springen we onder de douche en zijn we om 19:00 uur paraat voor het diner. We hebben beide niet zo veel trek en zijn dan ook zo uitgegeten. We kletsen nog wat na en nemen met een paar groepsgenoten de dag nog even door voordat we om 22:00 uur de kamer weer opzoeken. De rest van de avond doen we het rustig aan wat ook zal gelden voor de volgende morgen ondanks het feit dat we ons voor 2 activiteiten hebben ingeschreven. Voor de eerste hoeven we pas om 10:00 uur klaar te staan dus alle tijd.

Zaterdag 06 augustus.  Baringomeer.

Naar boven

Het is 7:45 uur als ik opsta en een half uurtje later is Betty ook weer onder de wakkeren. Om 9:15 uur zitten we aan het ontbijt en het horloge staat op 10:15 uur als we in een bootje stappen voor een tochtje over het meer. In het begin zijn we op zoek naar vogels, nijlpaarden en krokodillen. We vinden ze allemaal (o.a. verschillende reigers, bijeneters, wevervogels, ijsvogels en Afrikaanse zeearenden) en varen daarna naar een eilandje in het midden van het meer waar we heetwater bronnen bekijken. Apart om te zien hoe het hete water hier aan het strand op borrelt uit verschillende bronnen. Intussen is het hele eiland uit gelopen en in no-time liggen er een aantal doeken bij onze boot met hierop allerlei snuisterijen. We kopen wat zelf gemaakte sieraden voor we weer in de boot stappen. Dan in een streep terug naar het hotel waar we opgewacht worden door dansende Masaï in originele klederdracht. Helaas zijn die er niet voor ons maar om de gasten van een verlovingsfeest te verwelkomen die het feest in ons hotel vieren. Een mooi kleurrijk schouwspel. Om 13:30 uur volgt de lunch waarna we ons op de kamer gaan opfrissen om er weer fris en fruitig bij te staan als we ons om 15:30 uur melden voor een tochtje naar een dorp van de Pokot (een nomadenstam). Eenmaal aangekomen, over een zeer slechte (zand)weg, krijgen we uitleg over hoe deze mensen wonen en leven, hierbij kunnen we ook de bij ons opborrelende vragen stellen via de meegekomen gids/tolk. Hierna zijn de kinderen van het dorp aan de beurt om ons het hemd van het lijf te vragen met de meest bijzondere vragen (b.v. hoe wij in zo’n klein vliegtuig kunnen dat ze een keer hebben zien overvliegen). We maken een rondje door het dorp met de huisjes van takken en leem (er leven ongeveer 40 mensen in dit dorp) en kunnen er ook binnen kijken. Aan het eind wordt er voor ons gedanst waarbij we, uiteraard, mee moeten doen. Dit alles in een heel vriendelijk en ontspannen sfeer. Voor we weer vertrekken worden er diverse dingen, die Laurens namens de groep heeft meegenomen, als cadeau voor het bezoek aangeboden waaronder 10 grote jerrycans met schoon drinkwater, rijst, meel en speelgoed. Hierop krijgen we, tijdens het instappen, nog een “dank-je-wel-dansje” aangeboden en worden we enthousiast zwaaiend uitgeleide gedaan. Een bijzondere ervaring. Het is vlak voor zevenen als we weer bij het hotel aankomen. Nog net even tijd om ons op te frissen waarna we om 19:30 uur aanschuiven voor het diner van vanavond. Het buffet van vandaag wordt aangevuld met een BBQ voor het vlees en onderbrokken door een zang- en dansvoorstelling uitgevoerd door het voltallige personeel ter ere van het huwelijk (2 weken geleden) van Peggy en Jack (inclusief het aansnijden van een huwelijkstaart). Na het eten nog even een drankje in de bar en dan naar bed.

Zondag 07 augustus. Baringomeer - Kisii.

Naar boven

De wekker loopt om 6:50 uur af waarna we om 7:30 uur ontbijten. Om 8:00 uur was het vertrek gepland maar dit wordt een kwartiertje later omdat de lunchpakketten voor onderweg nog niet klaar zijn. We rijden door tot 17:30 uur met een viertal (foto)stops. De 2e stop is bij een hotel (het Tea Hotel Kenya in Kericho) dat zijn hoogtij dagen al een tijd geleden heeft gehad en intussen synoniem staat voor vergane glorie. Hier krijgen we onze lunchpakketten waarvan we een groot gedeelte niet op eten (een stuk kip en een boterham met rundvlees) omdat dit niet al te fris meer ruikt. Aan gekomen bij het Ufanisi Resort in Kisii blijkt het grootste deel van de groep in een bijgebouw (het Mayflower Resort) op ongeveer 500 meter vanaf het hoofdgebouw te zitten. De bus brengt ons er heen en haalt ons om 19:15 uur ook weer op om op tijd aanwezig te kunnen zijn voor het diner. We hebben een sobere kamer met een douche en toilet die onder de maat zijn maar wel een groot tweepersoons bed. Nadat we bij het hoofdgebouw zijn afgeleverd gaan we aan tafel voor het diner. We zijn blij dat we onze fleece jas aan hebben want het is er behoorlijk koud en van het eten (wederom een buffet) lopen we ook al niet warm. Hierna gaat onze hartelijke dank uit naar Raymond (het is zijn laatste dag omdat hij geen permit heeft voor Tanzania) die ons op een perfecte manier door Kenia heeft gestuurd. Een prima, vrolijke en oppassende chauffeur, een van de beste die we ooit hebben gehad. Er wordt gezamenlijk nog een borreltje genomen op zijn afscheid voordat we door onze nieuwe chauffeur Ben weer terug gebracht worden naar onze kamer. Het is 22:00 uur als we daar aankomen en niet veel later in bed liggen want morgen is het al vroeg weer op.

Maandag 08 augustus.  Kisii - Victoriameer.

Naar boven

Zoals gezegd is het vandaag vroeg opstaan en de wekker loopt dan ook al om 5:45 uur af. Vandaag weer een lange reisdag met onder andere de grens overgang naar Tanzania. Om 6:15 uur zou een taxibusje ons terugbrengen naar het hoofdgebouw en als deze er na 10 minuten nog niet is wordt er gebeld naar de reisleider die onze nieuwe chauffeur met onze nieuwe truck (een iets grotere als de vorige gelukkig want deze is voor 28 ipv 21 personen) stuurt om ons op te halen. Even later zitten we te ontbijten en laten ons het gebakken eitje smaken waarna we instappen voor de reis naar Tanzania. Onderweg diverse (sanitaire- en foto-)stops en een stop, in de middle of nowhere, om de lunchbox die we hebben meegekregen soldaat te maken. Alles wat we niet op eten wordt aan de vrouw van het vlak bij liggende huisje gegeven die er zichtbaar gelukkig mee is. Om 16:00 uur komen we aan bij het Mara Peninsula Hotel waar ook weer te weinig kamers voor ons beschikbaar zijn. Om niet weer (gisteren immers ook al) verdeeld te worden over 2 verschillende locaties regelt Laurens, in overleg met de achterban, een ander hotel op anderhalf uur rijden. Als om 17:30 uur in de Ndabaka Lodge aan komen blijkt het een redelijk nieuw complex te zijn met allemaal vrijstaande huisjes en een gezellige centrale ruimte voor het eten en een bar. Nadat er wat technische werkzaamheden in ons huisje zijn uitgevoerd (we hebben geen warm water en de fan doet het niet) is alles weer perfect in orde. Betty voelt zich niet helemaal lekker dus die springt onder de douche en gaat even liggen. Om 19:30 uur wek ik Betty voor het buffet van 20:00 uur. Het eten is eenvoudig maar lekker en is na een goed uur soldaat gemaakt. We blijven nog even nazitten en lopen dan om 22:00 uur terug en gaan gelijk naar bed.

Dinsdag 09 augustus. Victoriameer.

Naar boven

We hebben de wekker om 6:45 uur gezet maar zijn al lang voor die tijd wakker. Betty is eigenlijk vanaf gistermorgen al niet helemaal lekker maar vannacht heeft ze de hele nacht lopen spoken. Niet echt koorts of zo maar wel behoorlijk slecht te pas. Ik ga om 7:45 uur ontbijten en zeg het geplande boottochtje over het Victoriameer voor vandaag af. Ik neem voor Betty wat jus d’orange en toast mee maar dat blijft voorlopig onaangeroerd. De verdere dag ligt ze op bed en vul ik de dag met lezen, muziek luisteren en wat rond wandelen (en fotograferen). Om 13:30 uur is de lunch waarna ik de omgeving in een grotere cirkel rond het terrein verken (en nog een paar plaatjes schiet). De rest van de tijd dood ik met de meegebrachte tijdschriften onder het genot van mijn favoriete mp3-tjes. Betty knapt niet echt op maar de koorts neemt gelukkig wel wat af. Zin in eten heeft ze nog steeds niet maar wel zin in een (verse) jus d’orange. Deze haal ik voor het eten nog even en loop dan terug voor het diner. Na het eten blijven we met een aantal nog even nazitten in de bar. Lang niet iedereen is er want de ziekenboeg is intussen, behalve Betty, gevuld met nog 4 personen die overigens (bijna) allemaal andere ziekteverschijnselen hebben. Als ik terug loop neem ik nog wat biscuitjes voor Betty mee die ze tot mijn verbazing allemaal heerlijk op zit te knabbelen. Om 23:00 uur doe ik het licht uit.

Woensdag 10 augustus. Victoriameer – Serengeti NP.

Naar boven

Als we om 7:00 uur wakker worden is het met Betty eigenlijk niet veel beter als gisteren. Nog steeds niet echt koorts maar wel slap, misselijk, diarree en overal spierpijn. Het is, voor Betty, jammer dat we vandaag weer verder moeten na de rustdag van gisteren want we hebben een behoorlijk lange busreis voor de boeg dwars door het Serengeti National Park naar het Ikoma Tented Camp in de Serengeti. Om 8:00 uur loop ik naar het restaurant voor het ontbijt en moet dan tot 10:30 uur wachten voor we vertrekken omdat Ben (onze chauffeur) nog “even” moest tanken. Ik laat Betty tot vlak voor vertrek liggen en maak haar dan wakker. Tot overmaat van ramp valt de rit ook nog behoorlijk tegen. Ongeveer 130 kilometer over, soms zeer, slechte (zand)wegen met zo nu en dan een stop langs de kant van de weg als daar wild of iets dergelijks te zien is. Helaas is Ben zo druk (met de slechte weg en om voor het donker bij het camp te zijn) dat hij de helft niet ziet of wil zien. Volgens de reisinformatie zou dit een game drive door het Serengeti National Park moeten zijn maar het lijkt er in geen velden of wegen op. Schande Djoser. Betty ligt de hele reis op de achterbank van de jeep en kan het nog net opbrengen om haar hoofd zo nu en dan even zo op te tillen zodat ze even naar buiten kan kijken. Ze is dan ook blij als we om 18:30 uur aan komen. Het is intussen al donker dus kunnen we niet zien waar we zijn terecht gekomen. Datgene dat wel kunnen zien ziet er prima uit en we krijgen een mooie “tent” met er achter een mooi toilet met douche en wasbak. Helaas stopt Laurens ons in een tent die het verste weg ligt van alle faciliteiten en Betty is helemaal kapot (15 minuten lopen) als we aankomen. Ik ben behoorlijk geïrriteerd en zoek hem gelijk weer op om een andere tent op krijgen. Dit lukt en de tent wordt omgezet van tent 30 naar tent 11. Het enige nadeel is dat Betty nu weer een stuk terug moet lopen maar omdat het voor een goed doel is heeft ze dat er graag voor over. Eenmaal geïnstalleerd kruipt Betty in bed (helemaal kapot van de slopende busreis en de onnodige wandeling na de tijd) en ik ga naar het restaurant. Daar eet ik snel wat en laat voor Betty een schaaltje met fruit maken waarna ik van Hester nog een Cup a Soup voor Betty mee krijg die ze met smaak op drinkt. Nog een paar stukjes fruit en dan gaat het licht uit, we zien morgen wel verder.

Donderdag 11 augustus. Serengeti NP.

Naar boven

De wekker loopt om 6:30 uur af en Betty blijkt wonder boven wonder super te zijn opgeknapt. Om 7:00 uur lopen we samen naar het restaurant om te ontbijten. We eten wat en stellen dan, voor vanmiddag, ons eigen lunchpakket samen met allerlei lekkere broodjes, beleg en hartigheden. Om 7:30 uur vertrekken we in onze eigen bus/truck voor een tot ongeveer 17:00 uur game drive. En wat voor een, deze maakt de dag van gisteren helemaal goed. Het zou te lang duren om alles op te noemen wat we deze dag zien en meemaken maar hierbij een paar hoogtepunten:

  • Drie leeuwen op jacht (die overigens mislukt doordat ze ontdekt worden door hun prooi.
  • 1 Cheeta op jacht die voor onze ogen een Impala slaat en dood. Haastig begint hij zijn prooi te verorberen waarbij hij na 20 minuten door 3 leeuwen wordt verjaagd welke er daarna met zijn prooi vandoor gaan.
  • Een groep olifanten met 3 piepkleine jongen waarvan er eentje (waarschijnlijk) vandaag geboren is.
  • Verder nog meer leeuwen, veel buffels, giraffen, olifanten, zebra’s, nijlpaarden, gnoes, een aantal hyena en veel vogels. Te veel om op te noemen.

Als we terug zijn in onze “tent” pakken we een heerlijk warme douche en zitten dan nog een tijdje voor onze tent met een wijds uitzicht op de Serengeti. Er trekken nog een paar zebra’s en 3 giraffen op 50 tot 100 meter aan ons voorbij en verder allerlei vogels; de een nog mooier dan de volgende. Om 19:30 uur is het diner-time en zijn wij paraat waarna we een heerlijk buffet krijgen voorgeschoteld. Deze fantastische dag wordt helaas een beetje in mineur afgesloten omdat we in de stromende regen, onder begeleiding van een met pijl en boog gewapende bewaker, naar onze tent terug lopen. Hierdoor laten we onze opperbeste humeur echter niet verpestten na deze geweldige dag. We laten onze tent open staan en kunnen dan door het gaas zo de Serengeti op kijken. Wat een plek!!!

Vrijdag 12 augustus.  Serengeti NP - Ngorongoro krater.

Naar boven

Vannacht heerlijk geslapen. ’s Nachts wel een aantal keren wakker geweest van allerlei geluiden die zowel vlak rond de tent als wat verder weg te horen waren. We herkennen een brullende leeuw, blaffende hyena, bavianen en verder nog wat onbekend gespuis. Tegen de ochtend zie ik twee bavianen in het maanlicht voor onze tent zitten, wat grondeekhoorns of mangoesten heen en weer lopen en een vleermuis die onze tent een aantal keren als hangplek gebruikt. Als de wekker om 6:30 uur afloopt ben ik dan ook al een tijdje wakker en maak Betty ook wakker. Deze heeft geen terugslag van de drukke dag van gisteren (terwijl ze gisteravond toch behoorlijk op was) en voelt zich nog steeds prima. Het schema is hetzelfde als gisteren: 7:00 uur ontbijten en lunchpakket maken en om 7:30 uur weg. Als we naar het restaurant lopen blijkt dat de dieren vannacht inderdaad, soms eng, dicht langs onze tent hebben gelopen want we zien verschillende (verse) sporen op het pad naast onze tent waaronder een paar van hyena’s. We halen het tijdstip van vertrek en zijn om 7:30 uur onderweg naar een ontmoetingplek vlak bij ons Tented Camp om daar een aantal medereizigers op te pikken die een ballontocht boven de Serengeti hebben gemaakt. Dit wachten duurt iets langer dan gepland waardoor de rit naar de uitgang van het park er weer een op leven en dood wordt om voor 11.00 uur bij de uitgang te staan. De boete van $ 1500.00 hoeven we niet te betalen omdat we precies voor 11:00 uur voor de poort staan maar ook deze dag is er ook weer geen sprake van een gamedrive zoals ons door Djoser was beloofd. Van hieruit rijden we over en zeer slechte weg door een dor graslandschap richting de Ngorongoro-krater. Onderweg doen we nog een (zeer toeristisch) Masai dorp aan. Leuk om te zien hoe de mensen leven/leefde maar verder was het alleen een vragen om geld. Per persoon 10.000 shilling entree, geld doneren voor de school, geld wisselen tegen een 50% hogere koers als gebruikelijk (wat we dus niet gedaan hebben) en uiteraard de verkoop van “originele” Masai sierraden en andere snuisterijen. Even later rijden we door naar de ingang van de Ngorongoro-krater. Voor we overstappen in 3 four-wheel drives hebben we een prachtig uitzicht vanaf de rand van de krater op de 264 km2 grootte kraterbodem. Vanaf boven kun je het al zien en beneden wordt het bevestigd: alles staat droog en is verdort. Het normaal aanwezige meer is een zoutvlakte en de graslanden zijn verdroogd. We maken een ruime ronde rond het meer en zien wat antilopen, zebra’s, kraanvogels, een jakhals, de oren van 2 leeuwen in de verte een cheeta en nog verder weg een stipje dat een zwarte neushoorn zou zijn. We hebben nog geen 2 uur rond gereden als we alweer richting uitgang gaan omdat iedereen voor 18:00 uur de krater moet hebben verlaten en dit is vanaf onze plek nog bijna een uur bergop rijden. Eenmaal buiten het park rijden we in 45 minuten naar de Kudu lodge in Karatu. Het blijkt een van de mooiste hotels van de reis te zijn met een prachtig zwembad, een goed restaurant en waar we een mooie kamer krijgen toegewezen. We springen eerst onder de douche waar we het vandaag rijkelijke opgedane stof van ons af kunnen spoelen. Als we weer zijn aangekleed lopen we naar het restaurant waar we heerlijk eten. Het is 21:00 uur als we teruglopen naar de kamer waar tegen 22:00 uur het licht uitgaat zowel bij ons als op de kamer.

Zaterdag 13 augustus. Ngorongorokrater - Lake Manyara.

Naar boven

Om 7:00 uur loopt de wekker af maar we zijn beide al voor de tijd wakker. Als de wekker is gegaan starten we de ochtend bezigheden. Om 7:30 uur lopen we richting het restaurant voor het ontbijt. We hebben de tassen gelijk meegenomen waardoor we na het eten gelijk door kunnen lopen naar de bus. We vertrekken om 8:00 uur en hebben er, voordat we aankomen bij de volgende overnachtingsplek, 3 stops op zitten. De eerste is bij een uitzichtpunt met een mooi zicht op Lake Manyara en de omliggende bossen. De tweede stop is bij een prachtige oude Baobab boom wat fotogenieke plaatjes opleveren. Hierna rijden we door naar de volgende en laatste stop van vandaag waar we een half uurtje kunnen rondlopen. We ontdoen de plaatselijke supermarkt van zijn gehele voorraad pringels en blikjes cola (light) en de liefhebbers wandelen nog even over de (toeristen)markt met allerlei souvenirs en snuisterijen die we in de loop van de reis al meerdere keren voorbij hebben zien komen. Helaas komen we ook hier weer (vervelende) verkopers tegen die ons van alles aan proberen te smeren waarin wij geen interesse hebben dus zijn we weer snel terug in de bus. Hier slaan we de bezigheden onder het genot van een blikje fris en de net aangeschafte pringels gaarde. Een half uur later rijden we het Tented Camp Mirunga binnen, het is dan net 10:00 uur geweest. Waarom Djoser deze stunt uithaalt is ons een raadsel: we hebben welgeteld 27 kilometer gereden. Uiteraard kunnen we nog niet in de huisjes/tenten dus doden we de komende 3 uur in het restaurant met lezen en muziek luisteren. Dit kan en moet veel beter Djoser. De wandeling ’s middags slaan we over maar we gaan om 17:00 uur wel mee voor een bezoek aan een plaatselijk weeshuis en een kort bezoek aan het er naast gelegen ziekenhuis(je). Als groep hebben we geld gedoneerd en Laurens heeft zijn uiterste best gedaan om zelf nog allerlei (school)spullen op de kop te tikken. We worden rond geleid en door de aanwezige kinderen allerhartelijkst ontvangen. We zijn om 19:30 uur terug in het Camp en kunnen gelijk aanschuiven voor het diner. Na het eten blijven we nog even nakletsen maar liggen toch (na een heerlijke douche) op tijd in bed.

Zondag 14 augustus. Lake Manyara - Marangu.

Naar boven

Na een prima nachtrust worden we om 6:45 uur ruw gestoord door het aflopen van de wekker. Na ons gewassen te hebben schieten we de kleren aan en lopen dan om 7:15 uur naar het restaurant voor het ontbijt. We vertrekken pas om 8:00 uur dus we hebben na het eten nog alle tijd om even terug te lopen naar ons huisje voor een sanitaire stop. Na het vertrek is de eerste stop bij een joekel van een souvenir “supermarkt”. We lopen even rond maar kopen niets (standaard spul en schreeuwend duur). Uit verveling lopen we het naast liggende winkeltje nog even in waar Betty 2 kleurige kettingen koopt. Nadat we allemaal weer zijn ingestapt rijden we naar Arusha voor de 3 P’s: Pinnen, Plassen en Pringels. Het pinnen is geen succes (3 pinautomaten accepteren onze kaarten niet) maar de rest is in een grote supermarkt geen probleem. Als we weer op weg zijn doen we nog een poging bij een andere pinautomaat waar het iedereen wel lukt om de voorraad broodnodige Tanziaanse shillingen aan te vullen. Een klein half uur buiten Arusha stoppen we langs de kant van de weg om onze magen met de meegekregen lunchpakketten te vullen. Alles wat over is wordt verzameld en aan een net passerende herder met zijn kudde gegeven. Gezien zijn reactie was hij er super gelukkig mee. We rijden verder naar Moshi waar we Jacqueline en Martijn afzetten omdat zij hier een kennis willen bezoeken. Wij rijden door naar het Capricorn Hotel in Marangu waar we een redelijke kamer krijgen met balkon en een tweepersoonsbed. Nadat we ons hier geïnstalleerd hebben lopen we terug naar de lobby en bestellen wat te drinken en sluiten ons dan aan bij een aantal spelers van een spelletje Yahtzee. We spelen door tot we om 19:00 uur gaan eten. Iedereen zit intussen met de jas aan want het is er behoorlijk koud geworden en van het buffet lopen we ook al niet warm. Na het eten trekken we ons met een paar man, onder het genoegen van een drankje, terug voor de open haard van de bar terwijl de rest naar de kamer gaat. De rest van de avond vermaken we ons hier prima en als het 22:00 uur is lopen we terug naar onze (koude) kamer. We springen nog even onder de douche omdat het water nu wel warm is.

Maandag 15 augustus.  Marangu.

Naar boven

Een uitslaapdag vandaag want we hebben pas ‘s middags een wandeling op ons programma staan. Ik sta om 8:15 uur op en Betty een kwartiertje later. We doen het rustig aan en lopen om 9:15 uur naar beneden voor het ontbijt. Hierna drinken we in de lounge nog een kopje koffie/thee. De rest van de morgen vullen we met lezen en muziek luisteren. Van 11:30 uur tot de lunch om 13:00 uur laten we de dobbelstenen weer rollen tijdens een aantal potjes Yahtzee. Na de lunch hangen we maar een beetje rond om de tijd uit te zitten tot 14:30 uur wanneer we met Walter (een plaatselijke gids) een rondje wandelen van ongeveer twee uur. De wandeling valt flink tegen en de betaalde 2x 20.000 Shilling is veel te dik betaald. Eenmaal terug drinken we nog wat en regelen patat (i.p.v. rijst) bij het buffet van vanavond alvorens we we naar onze kamer lopen om ons om te kleden. Het is ruim na de afgesproken 19:00 uur als we kunnen beginnen aan het diner (inderdaad met patat). Na het eten wordt wederom de open haard opgezocht voordat we om 21:30 uur onze kamer opzoeken. De wekker wordt gezet om 5:30 uur omdat we morgen om 6:15 uur vertrekken richting Arusha waar we het vliegtuig pakken naar, hopelijk een warmer, Zanzibar.

Dinsdag 16 augustus. Marangu - Zanzibar.

Naar boven

De wekker loopt af zoals ingesteld en na een snelle hap (een toastje met jam) zitten we om 6:15 uur netjes op tijd in de bus voor 2 uur schudden en hobbelen op weg naar het Kilimanjaro International Airport. We moeten hier nog ruim 2 uur wachten voor het vliegtuig om precies 10:30 uur op stijgt. Na een goede vlucht en een idem landing staan we een uur later op het vliegveld van Zanzibar. Nadat we de bagage hebben gepakt lopen we naar het klaar staande busje die ons naar Stone Town (het oude gedeelte van Zanzibar stad) brengt terwijl de bagage door gaat naar het Amman Resort, in het uiterste noorden van het eiland, waarnaar toe we vanavond ook nog zullen doorreizen. Eenmaal in Stone Town gaan we eerst met de hele groep wat eten in het leuke Arabisch aandoende Monsoon Restaurant. Hierna maken we met een klein groepje een wandeling door Stone Town. We zien onder andere het Arabische Fort, het Cultural Centre (het voormalige paleis van de Sultan), het Palace Museum, het House Of Wonders en een oude Hamman. We vinden alles nogal tegen vallen: wel entree (gemiddeld 3 dollar) maar behoorlijk achterstallig onderhoud en weinig om te bekijken. Als we ook weer entree moeten gaan betalen voor de kathedraal en de oude slavenmarkt houden we het voor gezien en zoeken een leuke plek op om wat te drinken/eten. We zitten tot 19:45 uur in bar/restaurant Livingston waar we tot 18:30 uur, i.v.m. de ramadan, binnen wat zitten te drinken en te kletsen. Vanaf 18:30 uur verhuizen we naar buiten waar we een mooi plekje zoeken op het strand om wat te eten. Betty hoor ik overhet eten niet klagen maar dat van mij is niet bijzonder. Het was nog wel even spannend maar alles gaat op het laatste mooi vlotjes zodat we nog zonder problemen om 20:00 uur bij de bus zijn. We kunnen zelfs nog een glimp opvangen van de gezellige avond(eet)markt die in op het centrale plein aan zee wordt gehouden. De volgende anderhalf uur rijden we over een prima weg naar het noordelijkste puntje van Zanzibar. Voordat we bij het Amaan resort in Nungwi aankomen hebben nog een stukje over, waarschijnlijk, de slechtste weg van het eiland af te leggen. Als we eenmaal op het complex zijn worden de sleutels gelijk verdeeld en lopen we in het donker naar ons huisje/appartement. Morgen maar eens kijken waar we terecht zijn gekomen. Van binnen ziet het er redelijk uit met (helaas) 2 aparte bedden maar wel met een schoon toilet en douche inclusief heet water. We maken hier dan ook dankbaar gebruik van en springen allebei gelijk onder de weldadig warme straal voordat we ons bed om 22:30 uur opzoeken.

Woensdag 17 augustus.  Zanzibar.

Naar boven

Geen wekker vandaag en het is al 8:45 uur als we het bed uitstappen. Drie kwartier later zitten we op het terras van het restaurant, met uitzicht over een azuur blauwe zee, te ontbijten. Gelukkig maakt het uitzicht veel goed maar het ontbijt stelt niet veel voor: weinig keus, oud brood en alles wat warm had horen te zijn is koud. We nemen maar een gebakken eitje want dat wordt voor je neus klaar gemaakt en is dus wel lekker op temperatuur. De rest van de morgen doen we het lekker rustig aan. Het resort valt ons (en veel anderen) tegen. Het resort ligt wel vlak aan het strand maar de huisjes niet (zelfs geen zeezicht) dit in tegenstelling tot de belofte die Djoser ons had gedaan voor de boeking. Verder is het complex dertien in een dozijn met veel herrie ’s nachts (een aantal loeiende generatoren) en een rommelige omgeving. We lopen linksaf, vanaf ons resort, een heel stuk langs het strand. Op de terugweg kopen we wat flessen water en fris en willen deze dan naar ons huisje brengen. Dit is niet zomaar gedaan want de enige sleutel die er schijnbaar is is in het bezit van de huishoudelijke dienst en deze is in geen velden of wegen te bekennen. Na enig klopwerk op een aantal huisjes wordt de betreffende dame gevonden en kunnen we naar binnen. We bergen de boodschappen op en lopen dan terug naar zee waarna we op het strand de rechtsaf gaan. Deze kant is veel leuker. Was het aan de linkerkant alleen maar resorts, hotels en restaurantjes aan deze kant gaan deze na een paar honderd meter over in een rustig strand met hier en daar allemaal vissersbootjes op het strand, vissers die bootjes repareren of met netten in de weer zijn of vrouwen die op de zandbanken voor de kust (schelp)dieren zoeken. We slaan deze taferelen een tijdje gaarde en lopen dan terug naar “ons” strand en huren daar voor de rest van de dag 2 bedjes. We liggen de rest van de middag (tot 18:00 uur) op het strand waarna we terug lopen naar ons huisje om daar het opgedane zout van onze lijven te spoelen. Melanie en Pieter staan om 19:00 uur voor ons huisje met de vraag of we zin hebben om mee gaan eten. Altijd leuk maar ik sta nog onder de douche dus dat wordt wat moeilijk. Zij lopen vast naar een leuk tentje (die we ’s middags al hadden gezien en dat hun ook wel wat lijkt), waarna wij iets later zullen aansluiten. Als we aankomen hebben ze al een tafel gereserveerd voor 6 omdat Annemarie en Frans ook aanschuiven. We hebben heerlijk gegeten en hebben vanaf onze tafel ook nog eens een prachtig uitzicht op zee hebben. We lopen nog even bij de bar van ons resort langs voor een laatste drankje en lopen om 22:30 uur weer naar ons huisje.

Donderdag 18 augustus.  Zanzibar.

Naar boven

We hebben de wekker om 8:00 uur gezet maar als die afloopt zijn we beide al een tijdje wakker. Ik heb intussen gedoucht en ben me net aan het aankleden. Betty volgt en om 8:30 uur zitten we te ontbijten. Om 9:00 uur staan we klaar voor een snorkeltrip waarvoor we ons hebben opgegeven voor 35.000 shilling per persoon. Nadat we zijn ingestapt varen we een kleine anderhalf uur naar een strandje waar eerst 2 man van de bemanning wordt afgezet (dit blijken later de koks te zijn die ons eten voor tussen de middag klaar maken). Dan varen we door naar een klein eilandje voor de kust waar we een kwartiertje later aanleggen. Hier snorkelen we ruim een uur vanuit de boot. Veel prachtige vissen en een aantal soorten koraal waarvan ook al grote gedeeltes zijn afgestorven. Verder niet zo bijzonder. Als iedereen genoeg van het snorkelen heeft (of te koud is omdat de watertemperatuur de 21 graden niet te boven komt) en weer aan boord is geklommen zet de boot koers naar het strand aan het vaste land. Hier hebben de koks een heerlijke lunch klaar gemaakt. We krijgen rijst, groente en heerlijke tonijn van de barbecue en als dessert wat fruit na. We liggen nog even op het strand maar omdat het nogal waait en schaduwplekken niet of nauwelijks voor handen zijn hebben we hier snel genoeg van. Een half uur eerder als gepland vragen we de bemanning of we weer terug kunnen. Het wordt een heerlijk ontspannen terugtochtje omdat we dit keer niet op de motor maar op de wind terug varen. Het is iets na 16:30 uur als we weer aanlegen op het strand van ons hotel. We lopen terug naar ons huisje en wassen als eerste het in de loop van de dag verzamelde zout van ons af. Dan lopen we naar restaurant Lingi-Lingi om voor ons tweeën te reserveren voor vanavond (we willen toch nog een keer samen eten). Daarna lopen we naar een strandtent om wat te drinken terwijl we alle bezigheden op het strand aan ons netvlies voorbij zien trekken. Tegen 19:00 uur lopen we terug naar ons huisje om ons om te kleden en melden ons iets later bij het restaurant. Als we aankomen, zitten Loes en Edwin aan het door ons gereserveerde “tafeltje met zicht op zee” (ook zij hadden gereserveerd). Zij worden begeleidt naar een ander tafeltje (zonder zeezicht) waarna we kunnen bestellen. Voor mij een calamarischotel en voor Betty een Fishplatte. Het gerecht van mij is niet bijzonder (melig en weinig smaakvol) maar het bord van Betty is bijna te klein voor de kwart kreeft, inktvis, octopus en een aantal stukken visfilet waarvan de soortnaam ons niet bekend is. Maar alles smaakt haar heerlijk en het bord wordt met plezier leeggegeten. Het bestelde dessert arriveert nooit (in ieder geval niet in de 3 kwartier dat wij hebben zitten wachten) dus als het ons genoeg is betalen we en gaan naar huis. Het is 22:30 uur als we het bed in schuiven.

Vrijdag 19 augustus.  Zanzibar.

Naar boven

We willen er vandaag een rustige dag van maken. We staan pas om 8:45 uur op en hebben geen zin om te ontbijten (niet weer gebakken ei met droog brood en koude pannenkoekjes) dus blijven we voor ons huisje nog even zitten lezen voor we een leuk plekje op zoeken voor een ontbijtje. De rest van de dag bestaat eigenlijk alleen uit: op het strand zitten, wat zwemmen, muziek luisteren en lezen, heel vervelend! Voor we om 18:00 uur terug lopen naar ons huisje heb ik nog een inzameling gehouden voor Laurens. Vanavond eten we gezamenlijk en wordt deze enveloppe aan hem aangeboden voor de bewezen diensten. Om 18:45 uur lopen we naar de receptie waar we ons verzamelen om vandaar door te lopen naar een van de twee restaurants die ons complex rijk is; Restaurant Infusion. Hier krijgen we een buffet aangeboden door Djoser en de plaatselijke reisagent omdat we een keer overboekt zijn (Lake Victoria). Voor het eten wordt Laurens met een korte speech nog even bedankt en de enveloppe aan hem overhandig. Het aanbieden van het eten hadden ze beter ergens anders kunnen doen want het eten was hier in ieder geval niet te (vr)eten. Koude en daardoor rauwe vis en vlees van de barbecue, slechte salades, slechte bediening, verzin maar wat en we hebben het vast wel mee gemaakt. We eten alleen wat rijst en salade, drinken een biertje en smeren hem dan naar het strand. Jammer, jammer voor deze laatste avond. Gelukkig maakt het borreluurtje met 14 man op het strand nog veel goed. Gezellig aan zee, leuke bediening en voor de liefhebbers prima cocktails. Tegen 22:30 uur lopen trekken we ons terug en lopen naar ons huisje. We kruipen er gelijk in want morgen hebben we tijd genoeg om onze koffers in te pakken voor de terugreis.

Zaterdag 20 augustus.  Zanzibar - Dar es Salaam - Amsterdam.

Naar boven

De wekker hebben we voor de zekerheid om 8:30 uur gezet maar als deze afloopt zijn we al een tijdje wakker. We duiken even onder de douche en kleden ons aan en pakken de tassen in. Het is 9:45 uur als we hiermee klaar zijn. Om 10:00 uur lopen we naar huisje 20 waar we de koffers tot 13:30 uur kunnen stallen. We lopen naar de koffieshop op ons complex en nemen daar een ontbijtje. We blijven er tot 13:15 uur hangen waarna we de koffers ophalen en deze in een van de klaar staande busjes zetten. Zelf gaan we in een ander busje naar Zanzibar stad. Tijdens het ritje van goed een uur kunnen we Zanzibar ook nog even bij daglicht aanschouwen (op de heenreis wat het donker). Als we in Zanzibar stad aankomen, staat het busje met onze koffers al vlak bij de ingang van de haven op ons te wachten. We halen onze koffers eruit en lopen door de paspoort- en ticketcontrole. Eenmaal binnen de poort moeten we in de gigantische chaos nog ruim een half uur wachten voor we aan boord kunnen. Eenmaal aan boord moeten we de bagage afgeven bij een balie (we krijgen geen nummertje of iets dergelijks dus het ophalen wordt nog spannend) en lopen dan door naar de VIP-ruimte waar we een heerlijke stoel, met ruim voldoende beenruimte, voor de komende twee en halve uur bezetten (bravo Djoser). Als we in Dar Es Salaam aan komen moeten we eerst een gevecht leveren om onze koffers weer terug te krijgen. Deze worden omhoog gehouden waarna de eigenaar maar moet zien om door de honderden wachtende, schreeuwende en zwaaiende mensen heen zijn bagage op de halen. Als alle bagage er eenmaal is lopen we verder naar de parkeerplaats waar een busje op ons staat te wachten. Hier wordt eerst onze bagage in gepropt voordat we naar een Libanees restaurant worden gebracht. Hier kunnen we snel wat eten waarna hetzelfde busje ons naar het vliegveld van Dar Es Salaam brengt. Hier Afrikaanse toestanden natuurlijk: koffers 2x gecontroleerd, handbagage 3x gecontroleerd, paspoort 5x gecontroleerd en als toetje worden we verplicht om onze vingerafdrukken te laten afnemen voordat we verder mogen. De hele optocht houdt ons in ieder geval niet zo heel erg op want we zitten op tijd in het vliegtuig dat ook nog eens 5 minuten eerder vertrekt. Het is intussen vlak voor twaalf uur en iets later gaat de zaterdag geruisloos over in de zondag.

Zondag 21 augustus. Amsterdam.

Naar boven

De vlucht verloopt verder voorspoedig nadat ik een vervelende Engelsman, die achter mij zit, indringend tot de orde heb moeten roepen omdat hij vond dat hij te weinig beenruimte had en dit botvierde op mijn stoel. Een kwartier eerder dan gepland landen we op vertrouwde grond en lopen we even later door de gangen van Schiphol op weg naar de bagageband. De paspoortcontrole levert geen problemen op en ook het ophalen van de bagage niet want die is er al als wij aankomen en al door Laurens van de band gehaald. We zien dat een tas los is geweest (douanecontrole?) maar tijdens een eerste (vluchtige) controle lijkt er niets weg te zijn. We nemen afscheid van de groep en Laurens en lopen samen met Ellen en Erik (zij komen uit Enschede) naar het treinstation onder Schiphol. Twee uur later nemen we in de trein afscheid van hen en lopen naar huis. Helaas op het eind toch nog een domper omdat bij het uitpakken van de tassen bleek dat de (reserve)camera van Betty (inclusief enige tientallen foto’s) blijkt te zijn gestolen. Tanzania behandeld zijn toeristen als criminelen (5x paspoort controle en vingerafdrukken afgeven) maar kunnen in plaats daarvan beter hun eigen mensen in de gaten houden.

We hebben ondanks het feit dat Djoser een aantal flinke steken heeft laten vallen (de reis is veel mooier voorgesteld als dat deze is uitgevoerd) een prima vakantie gehad. Het was een heel andere vakantie als die wij de laatste jaren hebben gehouden maar daardoor niet minder bijzonder. Weinig cultuur maar des te meer prachtige natuur.

Naar boven
 
Wil je op de hoogte worden gebracht wanneer ik een nieuw reisverslag publiceer klik dan hier.