Mexico en Guatemala Reisverslag
Wereldbol Index Mexico/Guatemala
Wereldbol Informatie Mexico
Wereldbol Informatie Guatemala
Wereldbol Kaart Mexico/Guatemala
Wereldbol Fotoalbum Mexico
Wereldbol Fotoalbum Guatemala
Wereldbol Links

Zondag 13 Juli. Vertrek naar Amsterdam.

Vandaag begint onze vakantie naar Mexico en Guatemala al een beetje. Omdat we maandagmorgen al om 8.15 uur op Schiphol moeten zijn, vertrekken we vandaag om 14.00 uur vast naar Amsterdam en slapen in het Dorint hotel zodat we er de volgende dag niet halve wegen de nacht uit hoeven en we goed uitgerust aan de vakantie kunnen beginnen.

Maandag 14 Juli. Vertrek naar Mexico City.

Naar boven

Vandaag begint onze vakantie echt. Na een heerlijke douche gaan we eerst een lekker ontbijtje pakken voor we weer naar boven gaan om daar onze reistassen te pakken. We lopen dan naar de receptie om te betalen en zitten bijtijds in het busje dat ons weer terug brengt naar Schiphol. Precies om 8.15 uur melden we ons bij de hostess van Djoser waar we onze tickets ophalen waarna we in de rij kunnen gaan staan om in te checken. Na nog een beetje gewinkeld te hebben vliegen we om 10.50 uur naar Frankfurt waar we met de Lufthansa en een kleine vertraging om 13.50 uur doorvliegen naar Mexico City. Lufthansa valt tegen en we zijn dan ook blij dat we na 11.5 uur vliegen om 20.00 uur plaatselijke tijd landen in Mexico. We zijn snel door de douane, nog even in de rij voor een stempeltje in het paspoort en dan naar de bagage. Het begint allemaal voortvarend want de bagage hebben we zo binnen zodat we ons kunnen melden bij Willem de reisleider van Djoser die ons de verdere reis zal begeleiden. Nadat de hele groep compleet is gaan we met 3 mini-busjes naar het Premier Hotel waar we de eerste 3 nachten zullen verblijven. Nadat we de sleutel hebben kunnen we ons even opfrissen voordat we met de rest van de groep gaan kennismaken. Veel mensen uit het onderwijs en een gemiddelde leeftijd die hoger ligt dan wat we in eerdere reizen gewend waren (dit bleek de verdere reis in het geheel geen probleem), want Betty is de jongste.

Dinsdag 15 Juli. Vrije dag - Mexico City.

Naar boven

Redelijk vroeg wakker want de biologisch klok is nog wat van slag. Om 6.30 uur staan we de tassen al om te pakken. Hierna nog even een lekkere douche waarna we ons om precies 8.00 uur melden bij de rest om te ontbijten. Om 9.00 uur is er een groepsbijeenkomst gepland met Kaart van Mexico. een beetje info en de verdere ins- en out van deze reis. Hierna gaan de meeste mee met een stadswandeling door het centrum van Mexico-City. Eerst door het Alameda-park via het postkantoor (waar me maar gelijk wat postzegels en kaartjes kopen) richting het Zócalo, het centrale plein dat bijna elke stad van Mexico rijk is. Onderweg lopen we langs een prachtig koloniaal huis (het zgn tegeltjeshuis, zo genoemd omdat duizenden tegeltjes de buitenkant van het huis bekleden) waar we het niet kunnen laten om wat te gaan drinken. We bestellen een groot glas vers vruchtensap met een plaatselijke lekkernij. Hierna lopen we door naar het Zócalo waar we eerst de kathedraal en dan de ruïnes van de grote Tempel van de Azteken bezoeken. Helaas is hiervan niet veel meer over. We besluiten het terrein niet op te gaan maar het marktje er vlak voor even rond te lopen. Dan lopen we verder naar het Nationale Paleis.Hier bewonderen we muurschilderingen van Diego Rivera, die de Mexicaanse geschiedenis vast leggen, de parlementszaal en de patiotuin. Met de metro gaan we naar het Nationaal Antropologisch Museum. Dit museum is een must voor iedereen die Mexico bezoekt en meer dan 10 meter van het strand af lopen. Het prachtige moderne museum (waar je overigens zonder flits vrij mag fotograferen), herbergt een ongekende hoeveelheid aan cultuurschatten die zeer overzichtelijk worden tentoongesteld in een twintigtal zalen, waarbij bijna elke cultuur een eigen zaal heeft. We bezoeken oa zaal 10; gewijd aan het rijk van de Maya's, zaal 5; gewijd aan Teotihuacán (bezoeken we morgen), zaal 7; zaal van de Azteken en zaal 8 gewijd aan de culturen van de Zapoteken en de Mixteken. Helemaal verzadigd lopen we nog even rond in de zalen 11 en 12 gewijd aan de culturen van Noord en West Mexico. We hebben nog lang niet alles in dit prachtige museum gezien maar zijn verzadigd dus lopen richting uitgang waar we met vier andere groepsleden de bus naar ons hotel pakken. Na wat omzwervingen komen we om 18.45 uur in het hotel aan waarna we ons snel omkleden omdat we om 19.00 uur met de groep willen gaan eten. We gaan met wat taxibusjes naar het restaurant waar we heerlijk eten maar we minimaal net zolang op de rekening moeten wachten (een tafereel dat we deze vakantie nog geregeld tegenkomen). We lopen, door de regen, terug naar het hotel waar we om 23.00 uur in ons bed ploffen.

Woensdag 16 Juli. Vrije dag - Mexico City.

Naar boven

Na een ontbijtje in ons hotel gaan we per bus op weg naar Teotihuacán. Onderweg stoppen we even bij het "Plaza de las Tres Culturas" met een 17e eeuwse kerk, resten van oude tempels en piramides met daarom heen nieuwbouw. Teotihuacán is groot en de piramides liggen redelijk ver van elkaar verwijderd. We worden begeleid door een plaatselijke gids die ons rondleid over het Tempel van de Maan in Teotihuancan. complex. We gaan eerste naar de Quetzalcòatl tempel (Citadel) waar een Mexicaan (waarschijnlijk een broer of neef van de gids want zo gaat dat hier natuurlijk ook) demonstreert hoe vroegere culturen met insecteneitjes die zich op een cactusblad bevinden een rode kleurstof maakte. Ook heeft hij nog een blad dat een gele kleurstof afgeeft waarna hij uiteraard ook nog wat te koop heeft. Na nog een uitgebreid verhaal van de gids kunnen we verder zelf het terrein verkennen en zullen we de gids weer spreken bij de tempel van de maan. We lopen via de piramide van de Zon (die we uiteraard moeten beklimmen) verder zwervend over het terrein naar de tempel van de maan. We zijn te vroeg dus lopen nog even verder naar het "Hof van de Jaguars" en vleien ons een tijdje in de schaduw van de patio van het overigens zeer de moeite waard zijnde Quetzalpapálotl paleis. Als we terug lopen is de gids al met zijn, veel te uitgebreide, verhaal begonnen. Het is intussen knap warm geworden zodat we de gids een aantal keren aansporen om door te lopen waarna we zelf het goede voorbeeld maar gaan geven en richting de uitgang gaan lopen. Via wederom het "Hof van de Jaguars" en het Quetzalpapálotl paleis komen we uiteindelijk bij de bus aan. Deze brengt ons weer naar ons hotel maar niet nadat we de Basiliek van Guadelupe hebben bezocht. Dit voor vele Mexicaanse gelovige bedevaartsoord herbergt de wel 7 of 8 kerken waar van de oudste bovenop de berg een bezoekje waard is al was het alleen maar om het uitzicht over Mexico-City (bij helder weer uiteraard). De enorme moderne basiliek herbergt de een tuniek met daarop Maria's beeltenis. Enigszins hilarisch is het bezoek wel, want je kunt het bekijken vanaf een aantal lopende banden die zich voor de beeltenis langs bewegen. Oké dat hebben dan ook weer meegemaakt. Terug in het hotel gaat Betty even liggen en ga ik even pinnen en het thuisfront via mail even informeren van onze belevenissen de eerste dagen. 's Avonds gaan we met een deel van de groep eten op het Plaza Garibaldi waar we eten bij een eenvoudig maar goed restaurantje aan het plein alwaar we regelmatig worden vermaakt door mooi uitgedoste mariachi's. Deze muzikanten komen bij je tafeltje, tegen beloning, wat muziek spelen. Na het eten buiken we nog even van achter een (Mexicaans) pilsje uit en genieten van het uitzicht op het plein waar zich vele mariachi-bandjes bevinden die allemaal wat centjes proberen te verdienen. We lopen na het eten nog even het gezellige plein over waarna we een busje naar ons hotel nemen om daar moe maar voldaan het bed op te zoeken.

Donderdag 17 Juli. Mexico City - Oaxaca.

Naar boven

Vannacht heeft Betty niet echt lekker geslapen (een beetje grieperig) en staat dan ook wat moe met pijn in de benen op. Gelukkig is het vandaag een rustig dagje omdat de eerste reisdag op het programma staat, maar allereerst Betty even een pakkerd (en een kleinigheidje) gegeven omdat ze vandaag jarig is. Tijdens het ontbijt volgen de felicitaties van de hele groep, toch misschien nog een beetje een verjaardagsgevoel. Doordat de bus problemen heeft met de versnellingsbak komen veel later in Oaxaca aan dan dat de bedoeling was. Ons hotel ligt aan de Zócalo en het is er erg gezellig. We lopen even rond en gaan dan met Piet en Marie-José op een terras wat drinken. Nadat we afspreken om 's avonds met z'n vieren aan het Zócalo te gaan eten lopen we naar de kamer om ons nog even op te frissen. We lopen met z'n vieren even het plein rond op zoek naar een leuke tent en gaan uiteindelijk eten bij een (nogal prijzig) restaurant met uitzicht op het Zócalo. We hebben een heerlijke rustige avond met lekker eten en een aantal heerlijke koude drankjes. Na nog een ronde over het gezellige plein kunnen we de roep van ons bed niet meer weerstaan en lopen dan ook maar terug naar het hotel.

Vrijdag 18 Juli. Oaxaca - (Excursie naar Monte Alban).

Naar boven

Vandaag gaan we om 9.00 uur op pad naar de Zapoteekse ruïnestad Monte Alban. Met Teotihuacán nog in de gedachte worden we verrast door Monte Alban. Deze veel kleinschaligere site maakt op ons een diepe indruk. Het ligt ontzettend mooi op een afgevlakte bergtop met een beetje mystieke, harmonieuze sfeer die ons doet denken Machu Picchu in Peru. Nadat we met Monte Alban. een gids de hele opgraving rond zijn gelopen hebben we nog ruim de tijd om op ons gemak zelf nog even te bekijken inclusief het kleine bijbehorende museumpje. Rond een uur of 12 gaan we lopend terug naar Oaxaca. Het eerste stuk door het bos is wel aardig maar het laatste stuk door de drukke, hete en stoffige stad had ik liever overgeslagen. Na terugkomst in het hotel even het stof van ons afgewassen en toen samen met Marie-José en Piet Oaxaca weer ingelopen op weg naar het 17e eeuwse Santo Domingo en het naast gelegen klooster met het museum. Het museum herbergt een aantal prachtige stukken en ook de schitterende tuin is een bezoek waard. We wandelen hierna verder door de gezellige straatjes en ploffen neer op een van de gezellige terrasjes. Omdat het zo goed bevallen is spreken we voor de avond af om weer gezamenlijk te gaan eten. Het wordt weer een restaurant vlak bij ons hotel aan het Zócalo. Als we na het eten nog even rond lopen op zoek naar een leuk terras valt het ons op dat de Zócalo langzaamaan helemaal volstroomt met, naar later bleek, boeren die de volgende dag een demonstratie willen houden. Na nog wat vloeibare versnaperingen op het terras te hebben genuttigd weer terug naar het hotel.

Zaterdag 19 Juli. Oaxaca - Mitla - Chiapa de Corzo.

Naar boven

Na deze twee heerlijk rustige dagen in het gezellige Oaxaca is er weer een reisdag aangebroken. We vertrekken om 6.45 uur voor een lange reisdag naar Chiapa de Corso. We moeten een klein stukje lopen naar de bus omdat die niet voor het hotel kan komen omdat het hele plein vol ligt met slapende boeren die zich hier hebben verzameld voor de demonstratie. We bereiken de bus overigens zonder problemen en gaan dan op weg naar Mitla. Onderweg is de eerste stop bij Tule waar we de dikste boom van Mexico ( een van de vele waarschijnlijk!) kunnen bekijken waarna we doorrijden naar Mitla om te ontbijten bij een plaatselijke familie in de achtertuin. Hierna bezoeken we de om de hoek gelegen overblijfselen van het Zapoteekse stadje Mitla, deze zijn vooral bekent door hun nogal afwijkende gebruik van reliëfs in de bouwwerken. We lopen nog even over het nabij gelegen marktje waar het eerste souveniertje aan de haak wordt geslagen.Dan terug naar de bus om na enige tussenstops ten behoeven van de inwendige mens en de daaruit voortvloeiende afvoer van vocht en andere materialen, komen we om 21.00 uur aan in Chiapa de Corso. Hotel La Ceiba blijkt een prima hotel te zijn met een klein zwembad op de binnenplaats. Nadat we nog wat hebben gegeten besluiten we lekker naar bed te gaan zodat we van het stadje niet veel gezien hebben.

Zondag 20 Juli. Chiapa de Corso - San Cristóbal.

Naar boven

Vandaag voor het eten even zwemmen in het zwembad van ons prachtige hotel. Het zwembad ligt in een grote tuin met veel bloeiende planten en bomen op de binnenplaats van het hotel. Om 8.00 uur is het tijd voor het ontbijt waarna we om 9.00 uur weer in de bus zitten op weg naar San Cristóbal. Na ongeveer 40 minuten te hebben gereden zijn we aangekomen bij de eerste stop; de Cañon del Sumidero. Deze op sommige plekken 1100 meter hoge prachtige groene kloof varen we met een speedboot, voor een groot gedeelte af tot aan de "kerstboom", onderweg genietend van het dierenleven waaronder veel vogels (aalscholvers, verschillende reigers, gieren, pelikanen) krokodillen en een miereneter. Na een kleine 2 uur zijn weer terug bij de plek waar we vertrokken zijn al waar we nog wat drinken voor we verder rijden. We rijden over slingerwegen door een bergachtig landschap verder naar San Cristóbal waar we in het begin van de middag aankomen zodat er nog ruim de tijd is om even de stad in te lopen. We lopen eerst naar "La Casa del Pan" om daar een heerlijk zelfgebakken broodje te eten (het restaurant doet zijn naam alle eer aan) waarna we door lopen naar De Santo Domingokerk en het naast gelegen museum(pje). We bezoeken het museum maar zijn er al snel achter dat het buiten veel leuker is want voor de kerk is een markt waar van alles te koop is. We slenteren over de markt waar vooral veel traditioneel weef- en borduurwerk te koop is maar ook veel andere traditionele producten. Verder is het een lust voor het oog om te zien hoe bijna iedereen nog gekleed is in de traditionele dracht van het dorp waar men woont. We lopen hierna nog even wat verder op zoek naar een leuk restaurantje waar we straks kunnen gaan eten. De avond vliegt voorbij tijdens het eten in een bijzonder gezellig restaurant. We zijn hier met Piet en Marie-José heengegaan en hebben er heerlijk gegeten op een grote patio in het restaurant.

Maandag 21 Juli. Vrije dag San Cristóbal.

Naar boven

Ondanks dat het vandaag een vrije dag is staan we toch bijtijds op omdat we mee willen naar een tweetal kleine indianendorpjes die rond San Cristóbal liggen. Na een prima ontbijtbuffet (de pancakes waren weer overheerlijk) stappen we om 9.00 uur in de bus om in Zinacantán weer uit te stappen. Als eerste bezoeken we een origineel huis waar allerlei prachtige textiel wordt verkocht. We mogen vrij door het huis rondlopen en kunnen zo oa de keuken,"huiskamer", toilet en een slaapkamer bewonderen. Daarnaast hebben we nog een tijdje in de tuin rondgelopen al waar we werden getrakteerd op een plaatselijk (sterk) drankje. Hier lagen ook het meest kleurrijke, prachtige geweven en geborduurde textiele producten uitgestald; een lust voor het oog. Van hieruit lopen we naar de plaatselijke kerk om deze bezichtigen. Het kerkje oogt wat kitserig met knipperende gekleurde (kerst)lampjes en een immer fluitend nep zangvogeltje. Het geloof is hier heel belangrijk maar aan de kerken kun je goed zien dat het op een heel andere manier beleid wordt als bij ons het geval is. Dit viel ons nog meer op bij het kerkje van Chamula onze volgende halte. In een zee van kaarslicht en bloemen voerde men "vreemde" rituelen uit met cola, dode kippen en andere offerandes. De sfeer is heel mystiek en sommige mensen gaan als in trance op in hun gebeden. De vloer gaat bijna ten onder aan de grote hoeveelheid uitgestrooide dennennaalden en her en der neergezette kaarsen. Langs de muren tientallen rijk aangeklede heiligenbeelden tussen een zee van bloemen. Heel bijzonder om te zien!! Hierna lopen we nog even over de markt en gaan om 13.00 uur terug met de bus naar San Cristóbal. Het drukke programma van de eerste dagen begint wat te "wegen" dus zoeken we lekker met z'n tweetjes een rustige patio op om wat te drinken en onze kaartjes voor het thuisfront te schrijven. Om een uur of vier lopen we naar Na-Bolom, een museum ter ere van het echtpaar Blom die zich het grootste deel van hun leven hebben ingezet voor de indianen die in deze streken leven. De foto's zijn erg mooi maar de rondleiding slaan we de volgende keer over (veel te langdradig en een te grote "ophemeling" van Gertrude Blom). Op de terugweg worden we er aan herinnerd dat het regenseizoen is. Ondanks onze paraplu schuilen we zo nu en dan toch maar even en besluiten in het hotel te eten. Na het eten is het droog dus lopen we nog even naar een internetcafé om het contact met het vaderland warm te houden en dan naar bed.

Dinsdag 22 Juli. San Cristóbal - Panajachel (Guatemala).

Naar boven

Vandaag zitten we om 7.00 uur in de bus op weg naar Panajachel in Guatemala. In de bus haalt Willem de al eerder door ons ingevulde visa op en loopt "een mannetje" tegen het lijf die ons voor een paar dollars vlotjes de grens over loodst. Een paar kilometer niemandsland en dan even wachten voordat we Guatemala in mogen. Onze nieuwe bus staat al klaar omdat we hier van bus wisselen. Tot dat Willem terug is, wisselen we wat geld (het met de hele groep één groot bedrag wisselen levert ons een goede koers op) en brengen we de bagage over van bus Mexico in bus Guatemala. Nadat Willen met onze paspoorten weer het douanekantoor is uitgekomen nemen we afscheid van onze Mexicaanse chauffeur en vertrouwen we ons en de bagage toe aan deze chauffeur die ons verder door Guatemala zal begeleiden. Rond het middaguur rijden we Guatemala binnen. Na de lunch en enkele plaspauzes komen we om 17,00 uur in ons hotel aan. Onderweg hebben we genoten van prachtige landschappen, (groene) lage bergen mooie vergezichten en een kleurige bevolking die langs de weg stonden met stalletjes of voor het huis aan het wassen of weven waren. Ons hotel ligt aan het meer van Atitlán, een iets wat vervallen hotel met een prachtige tuin en een schitterend uitzicht op het meer en maar liefst 3 vulkanen de San Pedro, Tolimán en de Atitlán. We eten 's avonds met de groep in een goed restaurant (Sunset Cafe) met veel Guatemalteekse gerechten op de kaart en waar een verdwaalde hippie jaren 60 muziek zingt en zijn stem daarbij met een gitaar ondersteund. Uit de uitgebreide drank kaart pluk ik Grolsch er gelijk uit en Betty waagt zich maar weer eens aan een Margerita. Mijn burito's gaan er als zoete broodjes in en ik hoor Betty ook niet klagen. Een heerlijk begin van Guatemala en we slapen dan ook met een moe maar voldaan gevoel in.

Woensdag 23 Juli. Vrije dag - Panajachel.

Naar boven

Na een goed ontbijt gaan we met een gids per boot op pad. We wandelen het terrein van het hotel af en lopen een stukje langs het prachtige meer naar een klein haventje en kunnen daar zo instappen. Het is schitterend weer; zonnig met een strak blauwe lucht met hier en daar een verdwaalde schaapjeswolk. Een traag dieselbootje brengt ons als eerste naar Santa Catarina Kaart van Guatemala Palopó, een leuk indianen dorpje. We zijn de boot nog niet uit of Betty laat zich door een klein meisje verleiden tot de aan koop van een, ik moet eerlijk zeggen, een schitterend kettinkje. Het kleine stukje naar de kerk komen we langs verschillende, in prachtige kleding gestoken, vrouwen die gezellige in groepjes langs het pad aan het weven zijn. Ook deze kerk heeft weer een apart sfeertje; sober met veel offeraltaartjes, kaarsen en bloemen. We zetten onze tocht wandelend voort en lopen ongeveer 5 kilometer naar het volgende dorp: San Antonio Palopó. Op hier werpen we een korte blik in de kerk en hebben nog een uurtje om wat rond te neuzen. Vrouwen proberen hun handeltje aan ons te slijten en "juf Betty" valt in de smaak bij de plaatselijke vrouwelijke schooljeugd. De kinderen zijn erg toegankelijk, ze komen naast je zitten en we schudden handjes en proberen namen uit te wisselen. Nadat een meisje van +/- 12 jaar Betty een mooi sjaaltje en een prachtig geborduurd soort lint in heeft gevlochten (wat ze uit haar eigen haar heeft gehaald) zijn we om en is de koop snel gesloten. Ik heb overigens zelden iemand zo gelukkig gezien met zo weinig geld, ontroerend! Dan is het tijd om langzaam weer naar het haventje te lopen op weg naar de boot die ons dan in een (eindeloos lange) anderhalf uur naar de andere kant van het meer naar Santiago Atitlán brengt. Dit stadje is beduidend groter en heeft ook weer zijn eigen klederdracht. Het is intussen bloedheet geworden en we besluiten eerste wat te gaan drinken en wat te eten. We laten ons de sandwich goed smaken en lopen nog een uurtje door dit, overigens wat meer op het toerisme ingestelde, stadje. Intussen betrekt het wat dus lopen we maar naar de boot die na onze aankomst ook al spoedig kan vertrekken omdat iedereen er al is. Anderhalf uur later staan we onder de douche van ons hotel. 's Avond besluiten we samen de stad in te lopen op zoek naar een huipil (een soort nationale overgooier) die we als souvenir mee willen nemen. We kopen er een prachtige in aqua-tinten (in de kleuren en dessin van Santa Catarina) en wandelen nog wat rond op zoek naar een leuk restaurant. We lopen Willen tegen het lijf en lopen met hem mee naar de plaatselijke chinees. We zitten nog niet of Marie-José en Piet komen binnen en die schuiven ook bij ons aan. Het moet gezegd worden; het is heel anders dan onze chinees maar ontzettend lekker en gezellig; een aanrader! Na het eten terug naar het hotel en al weer een grandioze dag voorbij, wat gaan de dagen weer snel.

Donderdag 24 Juli. Panajachel - Chichicastenango - Antiqua.

Naar boven

We gaan weer verder met onze reis. Vandaag eerst naar Chichicastenango ongeveer 1.5 uur rijden. Hoe dichter we Chichicastenango nader hoe drukker het op de weg wordt want het is marktdag vandaag. Hele families trekken naar Chichi om hun waren te slijten en dit trekt dan ook drommen toeristen, waaronder wij natuurlijk. Alles is geconcerteerd rond de kerk en er staan tientallen zo niet honderden kraampjes met van alles en nog wat. Wil je een leuk souveniertje meenemen hier vind je het zeker. We dwalen wat rond en kijken ook nog wat verder dan alleen de markt. In het midden van de markt ligt nog een overdekte groente- en fruitmarkt waar we zeker een half uur vanaf de balustrade staan te genieten van het dagelijkse leven met zijn kleurenpracht beneden ons. Al weer een stukje wat we zeker niet hadden willen missen. Op de terugweg naar de bus slenteren we nog even over de markt en kunnen het niet laten om een van de prachtig geweven ceintuurs te kopen voor thuis en lopen dan naar het restaurant waar we met de groep hebben afgesproken. We besluiten om hier ook wat te eten. Dit wordt een ramp: ze zijn totaal niet ingesteld op groepen dus alles duurt eeuwig. We zijn dan ook veel later bij de bus dan dat we hadden willen zijn dus vertrekken direct naar Antiqua waar we om 17.00 uur aankomen. We hebben een leuk oud koloniaal hotel (La Sin Ventura) dat mooi is ingericht. Na ons wat te hebben opgefrist lopen we met Piet en Marie-José Antiqua in. We drinken wat bij Doña Louisa en gaan daarna al slenterend door de stad op zoek naar een restaurant. Dit is nog niet zo eenvoudig want veel restaurantjes zijn leeg en in de slecht verlichtte staten is het ook niet makkelijk zoeken. We komen uiteindelijk uit bij La Fonda de la Calle Real No 1 een redelijk dure maar gezellig volle tent. De naam is een hele mond vol maar van de porties kun je dat niet zeggen maar verder hebben we goed gegeten. Na het eten lopen we nog even naar het centrale plein omdat daar allerlei activiteiten aan de gang zijn ivm de gedenkdag van de schutspatroon van Antiqua: Santiago. We kijken nog even naar de Guatemalteekse uitvoering van Andre Hazes en gaan dan terug naar het hotel voor een welverdiende nachtrust.

Vrijdag 25 Juli. Vrije dag in Antigua.

Naar boven

We kunnen uitslapen vandaag. Om een uur of negen lopen we richting Parque Central waar we gelijk op een processie stuiten voor de al eerder genoemde Santiago de Antiqua. Hierna bezoeken we het Palacio de los Capitanes Genarales, de fontein en de Catadral de Santiago allen gelegen op of rond het Parque Central. We bezichtigen niet alleen de catedral zelf maar ook de er achter gelegen ruines van de originele kerk en kunnen daar goed zien hoe groot deze kerk vroeger geweest is; kolossaal dus. We lopen weer naar Doña Louisa om een heerlijk ontbijtje op de patio te nuttigen; een enorme kom met yoghurt, fruit en muesli. Hierna kunnen we er weer even tegen en gaan weer op pad. Eerst naar Hotel Casa Santa Domingo, een bijzonder luxueus hotel in een voormalig klooster, en dan weer terug naar het Plaza Central waar we een collectivo nemen naar Casa K´ojom een museum waar verschillende collecties zijn ondergebracht. Het gedeelte over inheemse muziekinstrumenten stelt niet veel voor maar het gedeelte over de verbouw ed van koffie en de botanische tuin zijn wel aardig. Met de collectivo, door een stortbui, terug naar het centrum waarna we nog even een bezoekje brengen aan het Casa Popenoe. Een prachtig ingericht en onderhouden koloniaal huis dat een aantal dagen van de week van 16.00 uur tot 18.00 uur wordt opengesteld om te bezichtigen. De regen komt nog steeds met bakken uit de lucht dus besluiten we maar eerst ergens wat te drinken dan te pinnen en daarna terug naar het hotel. Het drinken en terug naar het hotel is geen probleem maar het pinnen wel. Een automaat is snel gevonden en het pinnen is zo gebeurt maar het krijgen van de gevraagde biljetten wil maar niet lukken. Helaas is de bank al dicht (les voor de volgende keer: alleen pinnen als de bank open is) dus moeten we morgen maar weer terug. Toch nog even gepind bij een andere automaat en zie deze kent de spelregels wel. We pakken in het hotel een warme douche waarna we bij Restaurant/Bar Freida heerlijk eten. Het is een soort eetcafe en het is er gezellig druk met plaatselijke jeugd en het eten is echt voortreffelijk. Het laatste stukje wandelen voor vandaag is het stukje terug naar het hotel om daar de vermoeide benen te strekken en de nodige rust te gunnen.

Zaterdag 26 Juli. Antigua - Rio Hondo.

Naar boven

Antigua is een gezellige stad met erg veel bezienswaardigheden omdat er na gisteren nog een aantal op ons lijstje staan staan we bijtijds op en lopen om 8.30 uur richting Avenida Norte naar de boog van de Santa Catalina de Martir. Aan de rechterkant zit een grote winkel, eigenlijk meer een soort hal. Bij Nim Po't zijn allerlei dingen te koop, ondermeer veel toeristische rommel maar ze hebben ook een schitterende uitgebreide collectie met nieuwe en tweedehandse huipil's met kleuren en designs van praktisch heel Guatemala. Na hier een uurtje rond gesnuffeld te hebben lopen we naar de Nuestra Señora de la Merced. Een kerk in een heel aparte churrigueresque stijl in geel met wit "kantwerk", mooi om te zien. We bezichtigen het er naast gelegen klooster met de bijbehorende vissenfontuin waarna we door lopen naar Hotel "Alsjemenou" om wat te ontbijten. Na de heerlijke dunne pannenkoekjes en de fruitmilkshakes lopen we naar de bank om ons rot te schrikken. Het is namelijk zaterdag: betaaldag. Honderden mannen in een ellenlange rij wachtend op hun weekloon. Met goedkeuring van de bewakers "kruipen we voor" om er achter te komen dat niemand maar dan ook niemand iets Engels spreekt en met ons beperkte Spaans wordt het ook al niets, dan maar in Nederland de bank aan het werk zetten. We lopen naar het hotel om onze tassen te pakken en vertrekken kort daarna met de bus naar Rio Hondo een tripje van z'n 4 uur zodat we al om 17.30 uur met onze kont in het zwembad liggen, heerlijk. We blijven verder bij het hotel en eten op het terras aan het zwembad waarna we er nog een nemen totdat het licht uit gaat en we genoodzaakt zijn ons bed op te zoeken.

Zondag 27 Juli. Excursie naar Copán.

Naar boven

Vandaag vertrekken we voor een excursie naar Honduras. Na een kort oponthoud aan de grens waar Willem, om de doorstroom iets te versnellen, weer wat dollars toeschuift aan een willige helper, zijn we rond 10.00 uur in Copán. Het is een bijzonder mooie site midden in de jungle. In Copan een parkachtige omgeving liggen de resten van piramides, paleizen, stéles en zoomorfe altaren. We krijgen eerst een ± 2 uur durende rondleiding met en gids waarna we nog ruim de gelegenheid hebben om op ons zelf het geheel nog eens goed te bekijken. Een aanrader is ook het bijbehorende museum. Alles is overzichtelijk tentoongesteld met als een van de hoogtepunten een nagebouwde tempel die verborgen ligt onder een van de tempels op het buitenterrein. Erg indrukwekkend en schitterend om te zien. Om ongeveer 13.30 uur vertrekken we, moe van het lopen en de hitte, naar het dorp om daar, bij een Nederlands echtpaar die er een restaurant hebben, wat te gaan eten. We krijgen er een overvloed aan vers gebakken brood, salade, fruit en beleg (onder andere pindakaas) met als voorafje een heerlijke tomatensoep. We eten dan ook veel te veel. Vanaf de excursie hebben we het heerlijk rustig aan kunnen doen; lekker en ontspannen gegeten, een rustige terugreis naar Guatemala en de verdere dag lekker lui aan het zwembad gelegen. Beetje luieren in de zon, zo nu en dan een duik in het zwembad met een drankje dat daarna op je staat te wachten op het tafeltje langs het bad. Ook de avond doen we het verder op ons gemak, weer met de groep aan het zwembad gegeten en ook vanavond drinken hierna nog wat tot wederom het licht uit gaat ten teken dat het weer genoeg is geweest voor vandaag.

Maandag 28 Juli. Rio Hondo - Quiriqua - Rio Dulce.

Naar boven

Na een laat ontbijt vertrekken we om 10.00 uur naar Rio Dulce. Onderweg natuurlijk weer de gebruikelijke plas-, winkel- en eetstops. De eerste stop is dit keer een winkelstop om wat proviand in te slaan voor het eten tussen de middag. Hierna rijden we door tot we stoppen bij de bananenplantage van Del Monte. We wippen hier de "fabriek" even in, een overdekte lopende band waar de bananentrossen worden gesneden, gewassen en verpakt, waarna we dwars door de plantage lopen naar de vlak erachter gelegen opgraving Quirigua. Ook dit is weer een prachtige groene stek midden in de bossen waar we volop kunnen genieten van de apen-, toekan- en andere voor ons onbekende geluiden. Behalve de vele vogels (hele troepen toekans) zien we hier nog wat apen en hagedissen, vlinders en varanen. De site zelf is super rustig, we zijn in het begin de enige bezoekers, maar niet echt bijzonder. Wel een aantal mooie stéles en verder een aantal ruines van tempels. Nadat we een poosje hebben rondgelopen gaan we terug naar de ingang om daar de eerder door ons gekochte versnaperingen als lunch gebruiken. We hebben net alles achter de kiezen als de hemel besluit zijn sluizen weer wagen wijd open te zetten. We schuilen even en sprinten dan naar de bus om verder te gaan naar Rio Dulce. Het is intussen stralend weer geworden als we om 14.00 uur aankomen in een klein haventje alwaar we overstappen in twee snelle motorboten die ons naar ons hotel brengen. De naam hotel is eigenlijk niet helemaal goed gekozen want het Catamaran Hotel is een verzameling houten huisje die gezamenlijk langs de oever van een klein eilandje midden in de rivier zijn gebouwd. Fantastisch mooi. Ons huisje staat op palen in het water en is met een loopbrug verbonden aan het eiland waarop, wederom, een heerlijk zwembad(je) ligt met een (cocktail)bar op armlengte vanuit het water. We nemen een duik en als we weer boven komen is het happy hour net begonnen (2 voor de prijs van 1). Wij als rechtgeaarde Nederlanders laten ons dat niet 2 keer zeggen dus we laten het water voorlopig het water en houden ons eerst even bezig met ander vocht. Wanneer het donker begint te worden lopen we terug naar ons huisje om ons te douchen en om te kleden. We eten op het eiland in het aanwezige restaurant en borrelen dan nog even met een paar man na in de ernaast gelegen bar alvorens we ons huisje weer op zoeken om te genieten van een heerlijke nachtrust.

Dinsdag 29 Juli. Vrije dag in Rio Dulce.

Naar boven

Het was een nacht vol met regen en onweer het het is dan ook bewolkt als we opstaan. We slaan het ontbijt deze keer over en gaan om 8.00 uur naar de aanlegsteiger waar twee boten op ons wachten die ons de verder dag over de rivier zullen vervoeren richting Livingston. We zijn nog geen 15 minuten onderweg of de regen komt met bakken uit de lucht vallen. Ondanks onze Huis aan de Rio Dulce. regencapejes worden redelijk nat (broek) wat niet zo gek is natuurlijk als je je midden op de rivier bevindt in een bijna open bootje varend vol tegen de regen in. Na 20 minuten houd het op te regen en zijn we ook zo weer droog. Intussen varen we nog steeds over een schitterende groen rivier waarbij de roerganger ons zo nu en dan meeneemt een kreek in waar we dan terecht komen in een soort van tropisch natuurreservaat. We zien vele schitterende vogels (reigers, pelikanen ed) en prachtige bloemen en planten (orchideeën in alle soorten en maten). Onderweg leggen we aan bij een restaurantje dat langs de rivier is gelegen en drinken hier koffie en/of thee. We varen dan door naar Livingston waar we eerst samen met Piet en Marie-José een hapje gaan eten. Dan maken we een wandeling door het stadje. Niet bijzonder allemaal. De sporen van Mitch (krachtige orkaan die in 1998 over Guatemala en Honduras raasde) zijn hier nog lang niet uit gewist de mensen zijn arm en echt gezellig is het er ook niet. Jammer we hadden ons er meer van voor gesteld. Om 15.00 uur stappen we weer in de boot die ons in een vliegende vaart terug brengt naar "ons" eiland. Teruggekomen ligt het zwembad ligt al weer op ons te wachten. 's Avonds eten we met Marie-José en Piet in het restaurant en nemen daarna een drankje mee naar ons huisje. Dit drinken we op de veranda op al genietend van de rust en het uitzicht vanaf onze veranda over de rivier. HEERLIJK!!

Woensdag 30 Juli. Rio Dulce - Flores.

Naar boven

Na zo'n nacht moet je rustig op kunnen staan en gelukkig kan dat ook want de boot gaat pas om 10.00 uur weg. We ontbijten en rekenen dan alles af (we hebben alles op een kaartje laten zetten en kunnen dit met de credit-card afrekenen), lekker gemakkelijk. De overtocht is zo gedaan en de bus staat ons al op te wachten. Na een 2 uur rijden stoppen we bij Hotel Ecologico waar we door een soort botanische/kruiden tuin wandelen (zonder gids want die was er niet), dus veel wijzer worden we er niet van. Het is een beetje druilerig en we zitten dan ook al snel weer binnen achter een lekker sapje en de (tomaten)soep. We rijden door naar Flores waar we een leuk hotel hebben op het schiereiland. Hier hebben we een kleine maar schone kamer met uitzicht op het meer. Na ons geïnstalleerd te hebben lopen we met Marie-José en Piet naar Santa Elena om onze geldvoorraad weer aan te vullen. Genoeg pinautomaten maar na een stuk op zes gehad hebben die het of niet doen of onze passen niet accepteren geven we het op. We lopen weer terug en en rond 18.00 uur zijn we weer terug in Flores. We kopen bij een bakkerrijtje broodjes voor het ontbijt en de lunch van morgen en gaan dan met z'n vieren nog wat drinken in restaurant "El Tucan". Het is er erg gezellig en we hebben een mooi uitzicht over het meer van Petén Itza en besluiten gelijk te reserveren voor het avondeten. We lopen eerst terug naar het hotel om de boodschappen weg te brengen en ons op te frissen maar om 20.00 uur zijn we weer present. We eten heerlijk en bewonderen tussen de maaltijd door nog een super tamme toekan die door het restaurant huppelt. Na het eten zoeken we gelijk het bed op omdat we morgen al om 5.00 uur vertrekken naar Tikal.

Donderdag 31 Juli. Excursie naar Tikal.

Naar boven

Het is nog donker als we op weg gaan voor een ritje van een klein uur naar Tikal. Om 6.30 uur lopen we dan ook al met de gids op het terrein van Tikal. Tikal is groot en ligt prachtig midden in het regenwoud. We zijn het park nog niet binnen of worden ontvangen door het imponerende gebrul van een troep brulapen. Nadat deze hoog in de toppen van de bomen aan ons gezicht zijn Uitzicht over Tikal. onttrokken blijven we de hele dag hun gebrul nog in de verte horen. Nu ook de gids weer te verstaan is begint hij met zijn verhaal. Het blijkt dat dit ooit het centrum van de Mexicaanse beschaving is geweest en dat er rond de 100.000 mensen hebben gewoond. Als je zo door de bossen loopt kun je je dat niet voorstellen maar als je boven op een van de piramides staat (bv piramide 4 en 5) en over het uitgestrekte bos kunt kijken en je ziet enkele piramides op grote afstand hun best doen om hoger dan de bomen te zijn kun je je wel een idee maken van de uitgestrektheid van het geheel. Het terrein is ligt heuvelachtig en we lopen heel wat af. Op 2 korte stops na (ontbijt) lopen we tot 11.30 uur met de gids op waarna we nog 2 uur op ons zelf de meest interessante plekken kunnen bekijken. Na dat we eerder al piramide nr 4 hebben bekeken en beklommen lopen we nu met een klein groepje naar piramide nr 5. Deze zeer steile piramide is zelf niet meer te beklimmen maar je kunt naar boven (mits je absoluut geen last van hoogtevrees of iets dergelijks hebt) via een uiterst steile trap die tegen de piramide aan is geplaatst. Van hieruit lopen we genietend van de omgeving na nog wat plaatsen die we nog niet gezien hebben. We lopen terug naar de ingang slenteren nog even door het kleine museum en doden de laatste minuten in de souvenirshops. Moe maar bezweet, ondanks het gunstige iet wat bewolkte weer, kunnen we terug kijken op schitterende uitstap. Tikal is een bezoek meer dan waard, niet alleen wat betreft de cultuurhistorische waarde maar ook de natuur is overweldigd want we hebben heel wat dieren (capibara's, herten, diverse apen, neusberen, twee soorten toekans, een soort tarantella, papagaai-achtigen, en vlinders) en schitterende bloemen gezien. Om precies 13.30 uur zet de bus zich weer in beweging waarna we een ruim uur later onder een verkwikken de douche staan. Betty gaat op bed wat liggen lezen en ik zoek een internetcafé op en doe nog wat boodschappen. Om 17.00 uur veroveren we een mooi plekje op het kleine terras van het hotel en kijken vanachter een drankje over het meer uit om te genieten van een prachtige zonsondergang. Om 19.30 uur melden Marie-José zich bij ons aan tafel en lopen we het stadje in om wat te gaan eten bij een hotel iets verder op. Na het eten lopen we terug naar het hotel, bestellen aan de bar nog een drankje en drinken dit op op ons balkon nagenietend van deze prachtige dag.

Vrijdag 01 Augustus. Flores - Bethel.

Naar boven

Na een ontbijtje op het terras, aan het meer, van ons hotel vertrekken we rond 10.00 uur voor een rustige reisdag naar Bethel. Onderweg laat Willem onze paspoorten vast afstempelen op de datum van morgen omdat we dan de grens weer overgaan terug naar Mexico. Dan rijden we door naar Bethel waar een lokale coöperatie vlak aan de grensrivier de Usumacintha een aantal houten cabañas heeft neergezet. We komen hier tegen 14.00 uur aan en nadat we het laatste stukje route onze bagage naar de huisjes hebben moeten dragen blijkt dat we echt midden in het oerwoud zitten. Alles heeft nog het meest weg van een campingterrein maar de huisjes zijn netjes en schoon en de bevolking doet ontzettend haar best om het ons naar de zin te maken. Omdat er in de wijde omtrek geen gelegenheid is om iets te kopen of te eten wordt ook dit door de coöperatie verzorgt dit geldt dus ook voor de (alcoholische) versnaperingen die in koelboxen te koop worden aangeboden. Diegene die daar zin in hebben maken met een van de plaatselijke jongens een wandeling van ruim een uur door het oerwoud naar een prachtig uitzichtpunt waar vandaan je een wijds uitzicht heb over een gedeelte van Mexico en Guatemala met daar tussen de Usumacintha. Als we terug zijn laat een koud biertje zich goed smaken en brengt iedereen de middag op zijn eigen manier door, maar lezen en luieren in de aanwezige hangmatten is toch wel favoriet. Vlak voor het eten springen we even onder de douche (koud maar heerlijk verfrissend) om ons om 19.00 uur te melden voor het diner. Om 21.30 uur haast iedereen zich naar zijn cabañas, snel even tanden poetsen en de toilet te bezoeken want om 22.00 uur wordt de hoofdschakelaar omgedraaid en is alles pikkedonker. Leuk detail is nog wel dat ik die avond in het licht van een zaklamp naar het toilet ben geweest (deze liggen gezamenlijk in een gebouw buiten de huisjes) waarbij zich verschillende tarantella-achtige spinnen van z'n 10 tot 12 centimeter groot zich gehaast uit de voeten maakte opgeschrikt door het licht van mijn zaklamp. Ik heb maar gewacht om dit Betty te vertellen tot we de volgende dag in de boot zaten op weg naar Mexico want die had anders geen oog meer dicht gedaan.

Zaterdag 2 Augustus. Bethel - Yaxchilan - Palenque  (Mexico).

Naar boven

Na het, zeer riante, ontbijt met alles erop en eraan slepen we de bagage naar de twee klaar liggende lancha's (grote kano's met een rietdakje) die ons naar de grens met Mexico brengen. Hier staat onze nieuwe bus te wachten. We laten de bagage onder het toeziende oog van de chauffeur achter en stappen weer in de lancha's die ons naar de ruïnes van Yaxchilan brengen. Na een heerlijk tochtje van ongeveer een uur komen we bij de site aan. Yaxchilan ligt schitterend aan de rivier in een dicht tropisch (regen)woud. De site op zich is niet zo groot maar doordat het behoorlijk geaccidenteerd is heb je bovenop een prachtig overzicht over de Gran Plaza. Yaxchilan is bijzonder omdat hiervan bekent is dat er vrouwelijk koninginnen hebben geheerst. Verder is er een prachtige liggende stéle waarop de overdracht van de macht is afgebeeld en zijn er diverse stenen dorpels van een aantal gebouwen goed bewaard gebleven. Na anderhalf uur varen we terug naar de grenspost en laden onze bagage in de "nieuwe" bus. We lunchen hier eerst voor we verder gaan naar Mexico. We stappen in en rijden nog geen 100 meter alwaar we weer uit moeten stappen om onze paspoorten te laten zien. Dit betekent dan ook het einde van Guatemala; een schitterend kleurrijk land met een vriendelijke bevolking, prachtige natuur en heerlijk eten. We nemen dan ook met pijn in ons hart afscheid. Nadat onze paspoorten zijn afgestempeld rijden we verder en zijn we weer officieel in Mexico. We rijden naar Bonampak de "stad met de beschilderde muren" en onze tweede site voor vandaag. Dit park wordt beheerd door de Lancadonen-indianen en deze weten wel hoe ze aan geld moeten komen zonder daar al te veel voor te moeten doen. We mogen namelijk niet met onze eigen bus naar de ingang maar om daar te komen moet je met hun bus (á 70 peso per persoon) waarna je bij de ingang ook nog een 32 peso per persoon betaald om er in te mogen (totaal dus ruim 100 peso is € 10.=). Ook deze plek ligt weer midden in het oerwoud en is vooral bijzonder om zijn fresco's. Deze zijn nog mooi van kleur en de tekeningen zijn nog goed herkenbaar, erg indrukwekkend. Verder zijn er nog een aantal mooie stèles, waaronder een gave van een koning met zijn moeder en zijn vrouw, en als je naar boven klautert de piramide op heb je een mooi uitzicht over het geheel. Hierna lopen we terug en nadat we 20 minuten hebben moeten wachten op een busje dat ons terug kon brengen stappen we over in onze eigen bus en rijden verder naar Palenque waar we 2 nachten blijven. We hebben een behoorlijk groot en nogal luxueus hotel ( Het Maya Tulipanes Hotel) met een lekker zwembad waar we die avond gezamenlijk blijven eten. Hierna duiken we op tijd ons nest in want morgen volgt er weer een intensieve dag.

Zondag 3 Augustus. Vrije dag in Palenque.

Naar boven

Na een vroeg ontbijt zitten we om 7.00 uur in de bus naar de ruïnes van Palenque. Ook Palenque ligt weer midden in de bossen en is wereldberoemd geworden na de vondst van het graf van Pacal waarvan we de reconstructie in het museum van Mexico-City hebben gezien. Helaas is de Palenque. grafkamer tegenwoordig niet meer te bezichtigen. Palenque is een redelijk groot complex dat, net als veel van de andere sites die we hebben bezocht, nog maar voor zo'n 25 % is opgegraven. Desalniettemin heeft het enkele prachtige gebouwen die te bezichtigen zijn. Mooi is "El Palacio" een groot gebouwencomplex met een hoge toren en enkel ondergrondse ruimtes die als woning werden benut. De gebouwen liggen mooi tegenover elkaar zodat je elke keer de neiging het om nog meer mooie plaatsjes te schieten. We lopen verder en bekijken nog verschillende gebouwen en beklimmen de tempel van de zon en die van de maan van waaraf we een prachtig uitzicht hebben over de site en de omliggende bossen. Om 13.30 uur rijden we terug naar het hotel waarna we even Palenque inlopen om wat te eten en de berichten van thuis even te checken. Het is intussen knap heet geworden dus als we terug zijn in het hotel nemen we allereerst een duik in het zwembad. Dit bevalt zo goed dat we een drankje bestellen en de rest van de dag niet meer uit onze ligstoelen zijn weg te krijgen. In de loop van de middag schuiven een aantal van de groep bij ons aan en spreken we met Marie-Jose en Piet af om 's avonds samen in de stad wat te gaan eten. We lopen dus voor de tweede keer die dag richt het centrum en vinden een leuk tentje an het centrale plein waar we boven op het balkon eten met uitzicht op het gezellige plein. Een leuke plek, lekker eten en niet duur dus wat willen we nog meer. Op het plein is intussen een feest gaande en we lopen op de terugweg nog even rond kijkt naar de massa's mensen die op de been zijn. Terug in het hotel nemen we nog even een afzakkertje (de curaracha is aan te raden, niet waar Betty?) en lopen dan naar de kamer om even later onze vermoeide benen te vleien in het heerlijke bed.

Maandag 4 Augustus. Palenque - Campeche.

Naar boven

Na een chaotisch verlopen ontbijt, het hotel zat vol en de obers konden het allemaal lang niet aan, vertrokken we toch nog rond 8.00 uur op weg naar Campeche. Een flinke reisdag met een stop van ongeveer 1 ½ uur aan zee om wat te eten en voor de liefhebbers eventueel te zwemmen. Wij houden het bij wat eten en drinken en lopen nog even langs de waterlijn. Na aankomst in ons hotel (Hotel Lopez) blijkt het een van de mindere hotels tot nu toe te zijn, erg ongezellig en vervallen met voor ons een kleine, smoezelige kamer op de 3e etage. We lopen eerst naar de supermarkt om ons ontbijt voor morgen te kopen. Verder halen we nog yoghurt en wat lekkere broodjes extra die we op de terugweg op een bankje op de Zócalo opeten. Als we zitten te eten valt er een pittige bui maar daar kunnen we alleen maar van genieten omdat we droog zitten. Hierna lopen we weer terug naar het hotel waar we het verder rustig aan doen met douche lezen en wat luieren. We lopen om 20.00 uur terug naar het plein omdat we daar een leuk restaurantje, met een balkon vanwaar je uitzicht hebt op het plein, hebben gezien. Als we binnenkomen is het eigenlijk vol maar het blijkt dat Marie-José en Piet er ook zitten en deze schuiven wat op zodat wij bij hun aan tafel aan kunnen schuiven. Als we om ons heen kijken blijkt zo ongeveer de hele groep hier te zitten. Het is ook het gezelligste tentje daarnaast hebben ze ook nog prima te eten. We lopen na het eten nog even met z'n vieren richting zee op zoek naar een leuk tentje om wat te drinken: helemaal niks dus! Als we dan terug lopen naar het hotel komen we nog een café/restaurant tegen en gaan hier nog maar even zitten om een drankje te drinken. Dan lopen we weer terug naar ons hotel om te gaan slapen.

Dinsdag 5 Augustus. Campeche - Uxmal - Chichén Itzá.

Naar boven

Vandaag vroeg uit de veren; de wekker staat al om 6.15 uur te rinkelen. Ons hotel serveert geen ontbijt (voor de rest overigens ook niets) dus eten we de gisteren gekochte broodjes in de bus op, op weg naar Uxmal. Als we bij Uxmal aankomen lopen we de eerste tijd met een leuke (en goede) gids rond waarna we de laatste 1½ uur zelf nog wat rondwandelen. Uxmal is een prachtige site die vooral opvalt door zijn talrijke gave en rijk versierde gestukadoorde bouwwerken. Er zijn prachtige (ellipsvormige) piramides, het nonnenklooster is van hoge kwaliteit er is een speelveld en verder is het schildpaddenhuis en het huis van de gouverneur zeker het bezichtigen waard. Ondanks dat dit al onze zoveelste archeologische stek deze vakantie is zijn we nog steeds niet "bezichtingsmoe" omdat alle plekken weer heel verschillend van elkaar zijn met ieder zijn eigen kenmerken en bijzonderheden. Als we verder rijden blijkt heel duidelijk dat we nu echt in Yucatan zijn aangekomen het landschap is veel vlakker, uitgestrekter en minder bosrijk. We rijden naar Chichen Itza maar maken onderweg een tussenstop van zo'n 1½ uur in Valladolid om daar wat te eten en wat rond te slenteren. We eten op een leuke binnenplaats van een hotel waar de manlijke helft van de plaatselijke 65+ vereniging zijn uiterste best doet om elkaar af te troeven met zang en gitaar. Dit levert een zeer gemoedelijke en gezellige Zuid-Amerikaans sfeertje op waarin het prima toeven is. We vermaken ons er dan ook opperbest en hebben eigenlijk een beetje de smoor in dat we weer verder moeten omdat we toch ook nog wat van de stad willen zien. Als we na de wandeling weer bij de bus aankomen is iedereen al present en rijden we in een ruk door naar het Piramide Inn Resort in Chichen Itza. Het hotel is gezegend met een heerlijk zwembad en hierin is het de rest van de dag heerlijk toeven ook als het begint te regen laten we ons de pret niet bederven en dobberen zo een flinke tijd in het water. 's Avonds eten we gezamenlijk in het hotel tot we rond 10.00 uur vriendelijk worden verzocht af te rekenen. We besluiten om dan maar ons bed op te zoeken, morgen is er weer een dag.

Woensdag 6 Augustus. Chichén Itzá - Playa del Carmen.

Naar boven

Omdat het hotel op loopafstand van de site ligt hoeven we niet zo heel vroeg weg om, na een tripje van nog geen 10 minuten, toch nog als een van de eerste bij Chichen Itza te zijn. We zijn in een kuch en een scheet binnen en worden weer de eerste paar uur rondgeleid door een plaatselijke gids. Chichen Itza is niet voor niets een van de meest bekende sites want er staan prachtige, bijzondere bouwwerken. Als eerste kom je de tempel van Kukulcán tegen. We beklimmen de akelig steile trap maar worden boven beloont met een prachtig uitzicht op de Chitzen Itza. omgeving en een groot gedeelte van de opgravingen. We lopen verder via het speelveld (de grootste in Mexico) de Tempel van de Jaguars, de Tempel van de Krijgers, het platform van de Adelaars en het platvorm van de Schedels (of Tzompantli) waarna we een wandeling maken naar de bron van Chichen Itza. Van hieruit wandelen we verder via de Tempel van de Krijgers, de Hal van de 1000 zuilen, het observatorium (sterrenwacht) naar het nonnenhuis. Hier nemen we afscheid van de gids waarna we bijna het hele stuk nog een keer op ons gemakje terug wandelen. Tot nu toe was het nog heerlijk rustig, we kwamen maar mondjesmaat mensen tegen, maar daar komt nu snel verandering in. Zoals bij de uitgang zal blijken komen nu de bussen aan van de zonaanbidders die een dagje hebben kunnen vrij maken en zich uit hun strandstoel hebben kunnen hijsen om een dagje cultuur te komen snuiven. Vrouwen in korte broekjes, nog kortere rokjes, leggings en schoenen met hakken zo hoog als een torenflat met aan hun arm een man die de hamburger nog tussen zijn tanden had zitten met daarbij een lucht van kokosolie verspreidend die iedereen in een Aziatische sferen deed belanden. Je lacht je kapot maar dat zullen zij ook wel gedaan hebben over ons met onze lange broeken en degelijke wandelschoenen bij een temperatuur die al snel de 30° C bereikte. Om 13.00 uur verzamelen we ons bij de uitgang waarna we op de parkeerplaats nog 15 minuten op de bus moeten wachten omdat de chauffeur er met de bus op uit was getrokken. We rijden hierna naar Mérida waar we 2 uur de gelegenheid hebben om deze stad te bekijken en wat te eten. We vinden weer een gezellige binnenplaats waar we wat eten en drinken. Hierna lopen we wat rond over en in de nabijheid van het Plaza Principal waarna we de bus weer opzoeken die ons dan in één ruk doorrijd naar het Albatros Beach Hotel in Playa del Carmen. Een "oase" direct aan zee, super leuke huisjes met een hangmat op het balkon en (voor ons) uitzicht op een helder blauwe zee. Nadat we ons als eerste een paar strandstoelen voor de groep hebben toegeëigend zoeken we het zoute water op om een flinke duik te nemen. De rest van de dag hangen we wat aan zee of in de hangmat voor het huisje. 's Avonds lopen we met Marie-José en Piet het super,super toeristische stadje in (het Lloret de Mar van Mexico) waarna we ons door een van de "naar binnen praters" laten verleiden om op zijn terras te gaan eten. De keuze was niet slecht want we hebben heerlijk gegeten. We wandelen nog wat over de hoofdstraat gaan nog ergens wat zitten drinken en lopen dan op ons gemakje terug naar het hotel om onder het geluid van een ruisende zee binnen een paar tellen in slaap te vallen.

Donderdag 7 Augustus. Vrije dag in Playa del Carmen.

Naar boven

Vandaag doen we helemaal niets. We slapen uit en liggen de rest van de dag met het grootste deel van de groep of aan het strand in de zon, of in het water, of in de schaduw in de hangmat. Het meegebrachte leesvoer is al snel verslonden en hierdoor ontstaat dan ook al snel een levendige ruilhandel. Ook de meegebrachte snorkels komen vandaag regelmatig te voorschijn want als je wat verder van de kust af zwemt is het toch nog redelijk snorkelen. Verwacht geen mooi koraal of iets dergelijks, wat dat is al lang weg, maar alleen al de mooi gekleurde en getekende vissen zijn een belevenis. Rond 20.00 uur spreken we met Marie- José en Piet af en lopen de hoofdstraat in om een in een van de vele eetgelegenheden wat te eten. Nadat we ook vanavond weer prima hebben gegeten lopen we een van de cafés binnen en genieten er van het "happy hour", 2 voor de prijs van 1. Omdat Betty en Marie-José en Piet en ik toch meestal hetzelfde drinken komt dat prima uit. Omdat het gezellig is en het uitzicht prima (we zitten vlak aan de weg waar iedereen langs loopt) komen we de rest van de avond wel door.

Vrijdag 8 Augustus. Vrije dag in Playa del Carmen.

Naar boven

Vandaag de laatste hele dag in Playa om morgen om een uur of 2 te vertrekken naar het vliegveld van Cancún. Het wordt vandaag weer eenzelfde dag als gisteren met dien verstande dat ik er om 9.00 uur met een aantal van de groep op uit trek om te gaan snorkelen. We hebben via Het strand bij ons Hotel. een duikschool een boot gehuurd die ons naar twee plekken brengt om te snorkelen. Hier zien we een glimp van de onderwaterpracht waar de Caribische zeeën om bekent staan. We eten wat aan een verlaten strandje en varen naar zo'n 3 uur snorkelen weer terug naar ons hotel. Eenmaal terug lopen Betty en ik een heel eind het strand af en drinken onderweg ergens een heerlijke "Fruit-juice". De rest van de dag is hetzelfde als de vorige; heerlijk relaxt in de strandstoel of hangmat liggen lezen of me uitleven op de Gameboy. 's Avonds heeft Willem een restaurant vlak bij het hotel besproken om deze laatste avond gezamenlijk wat te gaan eten. De bediening is zozo (we kunnen alleen als groep afrekenen, er worden verkeerde maaltijden opgediend en de drank is schijnbaar maar mondjes maat voorradig want wij krijgen in ieder geval pas naar lang aandringen een 2e drankje) maar het eten wederom prima. Nadat we van de gelegenheid gebruik hebben gemaakt om Willem te bedanken voor zijn prima begeleiding tijdens de reis (en hem de gebruikelijke enveloppe hebben overhandigt) lopen we met een gedeelte van de groep nog even naar een ander restaurant om daar een vruchtensapje (of iets anders) te gaan drinken. De avond eindigt net zoals die gisteren geëindigd is; wij met z'n vieren op het terras van hetzelfde café met dezelfde drankjes en hetzelfde uitzicht, heerlijk. We kruipen heerlijk uitgerust van deze twee dagen rond 0.30 uur in bed want morgen staat de terugreis alweer voor de gepland.

Zaterdag 9 Augustus. Playa del Carmen - Cancún - Mexico City.

Naar boven

De dag begint rustig want we vertrekken pas om 14.00 uur naar Cancún. We nemen nog even een duik in zee, lopen nog even de stad in voor de laatste souvenirs en drinken nog een heerlijke smootie op een van de vele terrasje. Dan lopen we terug naar het hotel om onze laatste spullen in te pakken. Om 14.00 uur staan de 2 taxibusjes al voor ons hotel en worden we naar het vliegveld van Cancún gereden. Als we na een dik uur bij het vliegveld aankomen blijkt daar een rij van hier tot Tokyo te staan voor de balie (met wel 2 loketten open) waar wij in moeten checken. Maar zover zijn we nog niet want we moeten eerst, uiteraard aan een andere balie, een uitreisvisum?? kopen. Na deze administratieve rompslomp in de rij om in te checken. Nadat we eindelijk onze tickets hebben nemen we afscheid van Willem en drinken nog een kop koffie alvorens we naar de gate gaan. De vlucht naar Mexico City verloopt verder zonder problemen. In Mexico-City moeten we 2 uur wachten voordat ons vliegtuig vertrekt naar Frankfurt, want ook deze keer hebben een vlucht met Lufthansa naar Frankfurt voordat we doorvliegen naar Amsterdam. Wat doe je op een luchthaven als je moet wachten: wat shoppen en ergens wat drinken en eventueel wat eten, en dat is ook precies datgene wat wij doen. Om 20.00 uur zijn we bij de gate en dan gaat het snel. We zijn zo binnen en dan vertrekt het vliegtuig met maar 10 minuten vertraging richting Europa. In tegenstelling tot de meeste keren dat we gevlogen hebben kunnen we beide een aantal uren slapen wat zo'n vlucht aanzien lijkt te verkorten en daardoor gaat de zaterdag ongemerkt over in de zondag. Redelijk fit komen we in Frankfurt aan, hier hebben we maar 1½ uur om over te stappen dus meer tijd dan ergens een kop koffie te drinken is er eigenlijk niet alvorens we naar onze gate lopen. De vlucht van Frankfurt naar Amsterdam vertrekt om precies 16.00 uur en is maar 1 uur lang maar lijkt voor je gevoel veel langer te duren om dat je het idee hebt dat je hetzelfde stuk nog eens terugvliegt. Om 17.10 uur landen we op Schiphol.

Zondag 10 Augustus. Aankomst in Amsterdam.

Naar boven

We lopen naar de bagageband waar we in afwachting van de bagage vast afscheid nemen van het grootste gedeelte van de groep. Wij gaan weer terug naar huis zoals als we ook gekomen zijn; met de trein dus. Wij zijn niet de enige die met de trein reizen zodat het een soort afvalrace wordt; van de meeste nemen we op Schiphol afscheid met de rest nemen we de trein waarbij we onderweg van steeds meer mensen afscheid nemen omdat zij overstappen. Wij kunnen tot het eindpunt blijven zitten en zijn dan ook op een gegeven moment als enige over voor het laatste stuk. Eenmaal aangekomen nemen we de taxi naar huis waar we rond 20.30 uur aankomen. We halen alleen het hoognodige uit de koffers en doen dan een telefonisch rondje langs de familie om te zeggen dat we weer heelhuids zijn aangekomen. Dan met de benen omhoog op de bank om de vakantie nog een keer de revue te laten passeren. Weer zijn we een hele ervaring rijker: Mexico en Guatemala. We hebben prachtige dingen gezien en hebben kunnen genieten van schitterende culturen met vriendelijke, kleurrijke mensen. De hele vakantie rondgereisd met een leuke, gezellige groep waarin iedereen iedereen zijn gang liet gaan en hebben daarnaast over het algemeen heerlijk gegeten. Eindconclusie:

Mexico is mooi maar Guatemala is PRACHTIG.

Naar boven

Wil je op de hoogte worden gebracht wanneer ik een nieuw reisverslag publiceer klik dan hier.