Vietnam Reisverslag
Wereldbol Index Vietnam en Cambodja
Wereldbol Informatie Vietnam
Wereldbol Informatie Cambodja
Wereldbol Kaart Vietnam en Cambodja
Wereldbol Reisverslag Cambodja
Wereldbol Fotoalbum Vietnam
Wereldbol Fotoalbum Cambodja
Wereldbol Links

Donderdag 15 Juli. Naar Amsterdam

Na nog tot 14:30 uur te hebben gewerkt ben ik naar huis gereden. Betty heeft in de loop van de dag de tassen ingepakt dus als ik thuis kom is alles in kannen en kruiken en zijn we klaar voor vertrek. We fietsen nog even naar de stad voor de laatste kleine dingen en lopen dan naar het station. We hoeven maar even te wachten op de trein van 17:06 uur welke ons in 2:03 uur naar Schiphol brengt. Hier pakken we de shuttlebus naar het hotel dat we voor de nacht hebben besproken. We eten wat in het restaurant van het hotel en nemen nog even een afzakkertje in de bar van het restaurant om het begin van de vakantie te vieren. Het is 22:45 uur als we weer op de kamer zijn. Hier de nodige sanitaire plichtplegingen voor we naar bed gaan want morgen wacht ons een lange, vermoeiende dag.

Vrijdag 16 Juli. Amsterdam - Hanoi.

Het is 7:00 uur als de wekker afloopt. We douchen en kleden ons aan en staan om 7:50 uur bij de receptie om te betalen. We zijn net op tijd klaar om de bus van 8:00 uur naar Schiphol te pakken. Alles verloopt deze morgen soepel en voorspoedig en na wat rondgelopen te hebbenop de luchthaven checken we om 10:30 uur in en staan om iets over 11:30 uur op de startbaan voor het echte begin van de reis. Het personeel van Singapore Airlines doet ook tijdens deze vlucht zijn uiterste best om het ons naar de zin te maken. Genoeg, vriendelijk, personeel waar de hele vlucht we genoeg te eten en te drinken van krijgen voor gezet. Verder hebben we allemaal ons eigen LCD-schermpje, in de rugleuning van de stoel voor je, met een ruime keuze aan games, muziek en films. De tijd vliegt voorbij en voor ik het weet is het 24:00 uur geweest (Nederlandse tijd) en is Betty jarig. Omdat dit vlak voor de landing is denk ik er gelukkig aan door het verzetten van mijn horloge naar de Singapore-tijd. Veel doen we er niet aan maar wat kun je anders, een leuke verjaardag is anders.

Zaterdag 17 Juli. Aankomst Hanoi.

Naar boven

Na de landing proberen we ons 4 uur te vermaken, iets dat niet echt lukt (slapen ook niet overigens). Deze keer hebben we ruim 20 minuten vertraging voor onze 3 uur durende vlucht naar Hanoi. Deze vlucht is wat minder rustig doordat we midden in een grote groep zeer luidruchtige Singalezen/Vietnamezen zitten. Het is 13:00 uur (plaatselijke tijd) als we landen.Straatbeeld in Hanoi We moeten lang op de bagage wachten voordat we naar de bus kunnen lopen voor een busrit van ongeveer 1 uur naar Hotel Camellia in Hanoi. We krijgen een mooie, ruime kamer met airco. Deze gaat gelijk aan want het is met zo’n 32° Celsius, zowel binnen als buiten, behoorlijke warm. Het is al bijna 16:00 uur als we voor het eerst de ogen even dicht kunnen doen en een klein uiltje knappen op een heerlijk bed. Om 17:30 uur laten we de wekker aflopen omdat we om 18:00 uur met de hele groep hebben afgesproken om samen te gaan eten. Onze Vietnamese gids (Mister Tony) heeft een leuk klein restaurantje uit gezocht met de toepasselijke naam “Little Hanoi”. We eten heerlijk en tegen een (voor Nederlandse begrippen) belachelijk lage prijs. Als we terug lopen begint het te regenen en kopen we een kleine paraplu voor 35.000 dong (=iets meer dan een euro) en zo komen we toch nog droog in het hotel aan. We slaan onderweg nog wat water in en eenmaal terug op de kamer worden alles in een sneltreinvaart afgewerkt om het licht uit te kunnen doen voor een (lang uitgestelde) welverdiende nachtrust.

Zondag 18 Juli. Hanoi.

Naar boven

De wekker is gezet om 7:00 uur en hij doet wat er van hem verwacht wordt namelijk op deze tijd aflopen. Misschien wat vroeg maar we willen het rustig aan kunnen doen. Om 8:00 uur zitten we aan het ontbijtbuffet te eten en om 9:00 uur staan we buiten voor een rondrit door Kaartje van Vietnam.Hanoi in een fietstaxi (cyclo) om ruim 2 uur, vanuit ons bakje, te genieten van de hectiek en de chaos om ons heen. We rijden in een optocht met 20 cyclo’s van het hotel eerst een rondje Hanoi om dan uit te stappen bij de Den Quan Thanh tempel. Hier bezichtigen we deze tempel van de Hemelpoortwachter. Deze tempel was ooi t een van de stadspoorten van Hanoi die de stad tegen de Chinezen moest beschermen maar heeft deze functie reeds lang geleden verloren. Van hieruit lopen we verder naar de Chua Tran Quoc pagode. Deze tempelbegraafplaats, met talloze graven, ligt op een schiereilandje in het Westmeer. We wandelen hier ruim 45 minuten rond en vooral het hoofdaltaar met de verschillende Boeddha’s is het aanzien meer dan waard. We lopen dezelfde weg terug en nemen onderweg wat vocht tot ons in de vorm van koffie/thee of fris in een van de vele restaurantjes. Na de consumptie opgedronken en betaald te hebben lopen we naar de eenzuilige pagode Chua Mot Cot. Deze was een bezoekje niet echt waard dit in tegenstelling tot onze volgende stop de Tempel van de Literatuur. Voordat we hier naar binnen gaan eten we in een Kichi Kichi restaurant een heerlijk Chinese hotpot (Chinese fondue). Eenmaal in de Tempel van de Literatuur (Van Mieu) doorlopen we alle vijf binnenplaatsen van deze bijzonder oude plek. Waarvan de eerste delen al dateren uit 1054 n. Chr. Het is ruim 1½ uur later als we weer bij de uitgang staan. We besluiten, na enig overleg, terug te lopen naar het hotel wat uiteindelijk een flinke wandeling van ruim 1½ uur blijkt te zijn. Omdat we al wat laat zijn (maar wel nat van het zweet) springen we snel even onder de douche en trekken droge kleren aan omdat we al 20 minuten later klaar moeten staan. We krijgen een voorstelling in het waterpoppentheater aan geboden door de plaatselijke agent van Djoser. Dit poppenspel is te verlijken met ons marionettenpoppenspel maar dan in het water waarbij de poppen met stokken vanachter een gordijn worden bewogen. Veel Vietnamezen vinden het geweldig (aan het enthousiasme en de lachsalvo’s te horen) maar wij vinden het maar veel herrie (van het orkestje) en weinig vertier. Van hieruit lopen we oud Hanoi in waar we op de eerste verdieping van een restaurantje (weer) heerlijk eten. Zoals de hele dag (en de rest van de vakantie in Vietnam) zijn de bedragen erg hoog (150.000 dong) maar het verlies erg laag (voor 2 personen ongeveer € 6.00 inclusief drank). Met een groepje nemen we hierna nog een afzakkertje bij een klein cafeetje waarbij het terras domweg op straat wordt aangelegd. Met de (vele) brommers en auto’s die langs ons heen manoeuvreren hebben we een super afsluiting van een schitterende dag. Het is dan ook al 0:30 uur als de lamp op onze kamer uit gaat.

Maandag 19 Juli. Hanoi - Halongbaai.

Naar boven

De wekker loopt ook vanmorgen weer af maar als dit om 7:30 uur gebeurd wordt hem bij de eerste tonen gelijk zijn mond gesnoerd waarna we nog een uurtje blijven liggen. Uiteindelijk schuiven we om 9:00 uur aan bij het ontbijt. We doen het vanmorgen lekker rustig aan en lopen na het ontbijt naar het Hoan Kiem meer (Het Meer van het Teruggegeven Zwaard) en lopen over de Rode Brug naar de Den Ngoc Son tempel. We lopen hier even rond en slenteren dan op ons gemakje naar een vlakbij gelegen marktje. Voordat we hier aankomen pakken we eerst wat te drinken in een cafe/restaurant met uitzicht op het meer. Hierna vervolgen we onze weg om het komende uur de markttaferelen te bewonderen met de bijbehorende koopwaar. De Partij van de Dieren heeft hier nog heel wat werk te verrichten. Vooral de visafdeling speelt hierin de hoofdrol met allerlei levende vissen, visjes, krabbetjes, krab, garnalen, paling en meer van die zeevruchten in veel te kleine bakje, al dan niet vast gebonden, met een bodempje water. Maar een ding weten we nu wel zeker als je ergens vis eet is deze gegarandeerd vers. We lopen hierna terug naar het hotel waar we om 13:30 uur aankomen. Nog even onder de douche en om 14:00 uur staan we klaar in de hal voor een busreis naar Halong Bay. Een leuk tripje waar we vanuit de bus kunnen genieten van het dagelijkse leven in Vietnam. Het is bijna 18:30 uur als we bij Hotel Asean aankomen. Snel even de kamer inspecteren en goed bevonden (andere hebben minder geluk) om dan gezamenlijk naar beneden naar de haven te lopen om daar te eten. Een plekje aangeraden door Mister Tony maar ook deze keer niet bijzonder. Geen hoogstaande maaltijd en erg chaotische bediening. Rond 22:30 uur staan we weer buiten en lopen we gezamenlijk weer terug naar het hotel. Na de nodige sanitaire bezigheden, dagboek schrijven en nog wat lezen gaat om 23:30 uur het licht voor deze dag uit.

Dinsdag 20 Juli. Halongbaai - Hanoi.

Naar boven

Om zeven uur loopt de wekker af en na voor Doreen als wekker te hebben gefunctioneerd worden de dagelijkse beslommeringen behorend bij het verblijf in een hotel opgepakt. Het is om 7:30 uur ontbijttijd en om 8:00 uur zitten we in de bus op weg naar de haven. Het is bijna 9:00 uur als we op onze eigen boot (dus zonder andere toeristen) wegvaren het natuurpark Halong Bay.Halong Bay in. We varen eerst richting de Grot van de Verrassing (Hang Sung Sot) op het eiland Bo Han een tocht van ongeveer 2 uur. We klimmen in de hitte omhoog naar de heerlijk koele grot die daarnaast ook nog eens mooi verlicht wordt door (gekleurde) lampen. Het is een redelijk diepe grot dus voor we er weer uit zijn zijn we ruim een half uur verder. We stappen weer op de boot en varen naar het eiland Soi Sim. Hier kan op een (klein) zandstrandje gezwommen worden of omhoog geklauterd naar een uitzichtpunt boven op de rots. Omdat we hiervoor maar een half uur krijgen passen we voor beide en blijven lekker aan boord wat lummelen. Na de rest opgepikt te hebben varen we terug naar de haven onder het genot van een heerlijke lunch met allerlei vishapjes, super! Terug aan de kade staat de bus al klaar die ons in 4 uur terug brengt naar Hanoi. We zitten weer in hetzelfde hotel in dezelfde kamer. Erg vertrouwd allemaal. Dat geldt ook voor Hanoi het is alsof we er al jaren komen. We spreken om 20:00 uur met een groepje af om bij Pho hun landelijke befaamde Pho Bo (rijst-noedelsoep met rundvlees) te gaan eten. Niet voor niets zo befaamd want dit is de lekkerste soep die ik ooit ergens heb gegeten. En dat in een kommetje op een klein plastic kinderkrukje op de stoep van het restaurant, heel apart. Na het eten lopen we naar het hotel terug als we blijven hangen bij Vietnam Travel Cafe. Hier maakt Sidney “Zeg maar” de heerlijkste verse fruitjuices, broodjes hamburgers en super clubsandwiches klaar. De laatste 2 hebben we alleen langs zien komen maar alleen de aanblik van het super gevulde bord en de gezichten van de “opeters” van dit alles zei genoeg. Na de nodige drankjes wordt om 23:30 uur de terugtocht aanvaard en zijn we tegen twaalven weer op onze kamer. Het is al gauw een half uur later als alles is opgeruimd, het reisverslag is bijgewerkt en lijf en leden zijn geschrobd en gepoetst. Dan gaat het licht uit na een meer dan geslaagde dag.

Woensdag 21 Juli. Hanoi - Hué.

Naar boven

Vanmorgen lekker uit geslapen. We staan om 8:45 uur op en zitten van 9:15 tot 9:45 uur aan het ontbijt. Hierna lezen we nog  wat reisboeken door ter voorbereiding op de komende dagen en staan om 10:30 uur in de hal van het hotel klaar voor vertrek naar het vliegveld van Hanoi. In een uurtje rijden we van ons het hotel naar het vliegveld waar we tot de ontdekking komen dat we niet om 12:30 uur maar om 13:30 uur vetrekken. Ter compensatie krijgen we een (warme) maaltijd in het restaurant(je) van het vliegveld aangeboden. Prima service! Verder is ook alles goed geregeld want alles loopt verder soepeltjes tot en met de landing in Hué. Als we bij de bagageband aan komen rollen de eerste koffers al voor ons langs. Na alle koffers in de bus geladen te hebben vertrekt deze naar het Gold Hotel in Hué waar we 25 minuten later aankomen. We hebben weer een redelijk ruime kamer maar schone kamer met een 2 persoonsbed maar een iets mindere douche. We zijn er al op voorbereid dat de hotel in de loop van de reis iets minder worden dus we zien wel wat het gaat worden. We spreken een kwartier later af om met een aantal personen naar de markt te wandelen. Dit is nog een hele kluif want in tegenstelling tot wat Mister Tony ons heeft verteld is het niet rechts maar links af en geen 20 minuten maar ruim 30 minuten lopen. Eenmaal aangekomen vergoed dit echter veel. Een mooi spektakel van kleuren en mensen. Tegen 18:15 uur laten we ons in een optocht van 6 cyclo’s (fietstaxi) terugbrengen (behalve ik omdat die van mij een binnenweggetje weet). Het is 20:00 uur als we met z’n achten beginnen te lopen op zoek naar een leuk restaurantje. We komen uit bij Xuân Trang. Behalve dat ze de gangen nogal door elkaar halen (de voorgerechten worden tussen de verschillende hoofdgerechten geserveerd) krijgen we allemaal prima te eten. Omdat we buiten zitten en het om 22:00 uur wat begint te druppelen rekenen we af en lopen terug naar het hotel. Het is nog geen elf uur als we, na de dagelijkse bezigheden, het licht uit doen. Morgen weer vroeg op!

Donderdag 22 Juli. Hué.

Naar boven

Het is 6:30 uur als er op onze deur wordt geklopt. We weten van niets maar erg is het niet want de wekker gaat 2 minuten later toch af. Snel wassen en in de kleren want we willen nog wat eten voor we naar de boot vertrekken. Het lukt allemaal en om 7:30 uur lopen we gezamenlijk naar de Perfume-river (Huong Giang). Hier nemen we met de hele groep een (draken)boot die ons in een gezapig tempo stroomopwaarts naar de Chua Thien Mu (Pagode van de Hemelse Moeder) brengt. De pagode ligt op een rotspunt in de bocht van de rivier. Hier wandelen we een tijdje rond en kijken (en fotograferen) het mooie complex en zijn boeddhistische bewoners (monniken). Ruim een uur later stappen we weer op de boot die ons in 45 minuten afzet op de oever in de buurt bij onze 2e stop van de dag: een van de 3 bij Hué gelegen keizergraven en wel Lang Tu Duc. Voordat we deze gaan bezoeken lopen we langs bij Mausoleum van keizer Khai Dinh een café/restaurant Phô Núi om onze vochtvoorraad weer op peil te brengen want het is langzamerhand behoorlijk warm geworden ± 34º Celsius). We bestellen gelijk de lunch voor straks als we terug lopen en gaan dan naar de ingang om hier de 55.000 dong entree te betalen. Het is een behoorlijk groot complex mat het graf van keizer Tu Doc, zijn vrouw (keizerin Le Thien Anhs) en zijn (aangenomen) zoon Kien Phuc. Het complex lijkt overigens meer op een buiten residentie  van het paleis in Hué met zijn vijvers, heuvels en paviljoens. We bekijken de verschillende gebouwen terwijl we een rond over het complex lopen. Weer bij het begin aangekomen lopen we terug naar het restaurant waar we een lekkere lunch krijgen voor geschoteld. Uitgegeten en gedronken stappen we in een klaar staande bus die ons de rest van de dag zal rondrijden. Als eerste naar het volgende koningsgraf die van de laatste keizer van Vietnam, Khai Dinh. Deze in 1925 gestorven vorst liet voor zichzelf een praalgraf bouwen geïnspireerd op Aziatische en Europese elementen. Je ziet onder andere fenixen uitgebeeld in een Rococo stijl. Het complex is veel compacter als die van Tu Doc maar voor de 55.000 dong krijg je wel een bijzonder monument te zien. Met 30 minuten zijn we weer beneden bij de bus die ons, als iedereen er is, terug naar Hué brengt. We worden van bij de in het oude gelegen deel van Hué afgezet en lopen dan verder naar de Citadel (Dai Noi). Deze door keizer Gia Long gebouwde koningsstad heeft in veel opzichten overeenkomsten met de Verboden Stad in Peking maar kan de vergelijking in geen enkel opzicht aan. De opzet is hetzelfde met een buitenstad voor het “gewone volk” en daar binnen de “koningsstad” die alleen toegankelijk was voor een aantal uitverkorenen als de keizer en zijn directe gevolg. Het is te uitgebreid om hier een volledige beschrijving van het geheel te geven maar ondanks het feit dat een groot gedeelte in de Vietnam oorlog door de Amerikanen is plat gebombardeerd (een klein gedeelte is pas kort geleden gerestaureerd) is het geheel zeker een bezoek waard. Moe van alle indrukken zoeken we bij de uitgang een cyclo (fietstaxi) op om ons terug te brengen naar het hotel. Hier pakken we eerste en verfrissende douche en doen dan een tukje om onze vermoeide ledermaten tot rust te laten komen. Eenmaal weer wakker heeft Betty geen zin meer om wat te gaan eten (wat maagkramp) dus loop ik met Doreen, Ab en Jeannette de stad in waar we bij Ó’t Do gaan zitten. Het is er aller gezelligst en het eten smaakt prima en er is niets op aan te merken (of het moet zijn dat ik het voorafje als dessert krijg opgediend). De tijd vliegt dan ook om en het is 23:30 uur als we de rekening vragen. Tegen 24:00 uur ben ik terug op de kamer en heb geen lust meer om nog wat te doen dus kruip ik naast Betty en val snel in slaap.

Vrijdag 23 Juli. Hué - Hoi An.

Naar boven

Om 6:30 uur loopt de wekker af omdat we vandaag verder trekken naar Hoi An met onderweg verschillende tussen- en fotostops. Als eerste hebben we een tussenstop bij een groot resort aan het strand voor een koffiepauze. We kunnen hier eventueel ook een half uurtje zwemmen in zee iets waar we normaal niet zo op tegen zijn maar omdat we de tijd nogal kort vinden hebben we ons de moeite van het omkleden bespaart en drinken we alleen wat. De volgende twee stops zijn fotostops en pas de derde is er een van belang. We zijn dan in Danang aangekomen waar we een bezoek brengen aan een museum met de grootste collectie Cham-sculpturen ter wereld. Alles is mooi uitgestald en er zijn verschillende buitengewoon mooie Grot met boeddhistische beelden in de Marble Mountains.stukken bij. Omdat het ruim 13:00 uur is geweest als we weer buiten op de stoep staan neemt Mister Tony ons mee naar het Chinese restaurant Nha Hang Kim Dô in Cáu Cám Nam. Een stop (en restaurant) om heel snel te vergeten: duur en het eten dat ik kreeg zou je een hond nog niet voorzetten, zonde!! De volgende stop is dan ook een verademing: een wandeling op en door de Marble Mountains. Je moet er de vele kraampjes en winkeltjes met allemaal dezelfde “marmeren” prullaria maar even voor lief nemen want dat is het inclusief de 15.000 dong entree wel waard. Tijdens de klim naar de top van een van de marmeren puisten kom je verschillende pagodes en grotten tegen waarbij de “Kathedraal” erg veel indruk op ons maakt. Eenmaal op de top heb je een mooi uitzicht rondom op onder andere op de stranden waar de Amerikanen in de Vietnam-oorlog verschillende landingen hebben uitgevoerd (China Beach). Gelukkig ligt alles er op dit moment veel vreedzamer bij. Het is bijna 18:00 uur als we bij ons hotel (Golf Hoi An Hotel) aankomen. Het blijkt een prima hotel te zijn (met zwembad) waar we een prachtige kamer met een groot balkon met uitzicht op het zwembad hebben toegewezen gekregen. We frissen ons even rustig op, leveren de was in en lopen dan samen de straatjes rond het hotel af op zoek naar een leuk eettentje. Het zit mee vanavond want na een korte wandeling vinden we restaurant Kinh Chào Qúý Khúch vlak achter ons hotel. We bestellen er een menu voor 2 personen en zitten deze de rest van de avond met smaak op te peuzelen. Ook de rekening is nog een enorme meevaller dus de avond kan niet meer kapot. We lopen vol en voldaan terug naar onze kamer waar ik het reisverslag van de laatste 2 dagen nog even bijwerk. Dat maakt Betty allemaal niet meer mee want die is binnen een paar minuten in gezelschap van de dromenprins.

Zaterdag 24 Juli. Vrije dag Hoi An.

Naar boven

Het is 7:45 uur als ik wakker ben en opsta. Tijdens het douchen, scheren, de rest van de werkzaamheden, wordt Betty ook wakker. Zij gaat gelijk achter mij aan en om 8:30 uur zitten we gezamenlijk te ontbijten waarna we om 9:00 uur klaar zitten in de hal van het hotel. Voor iedereen die mee gaat staat er dan buiten al een fiets klaar. Voor vertrek wordt er hier en daar nog even een zadel bijgesteld. Het zijn kleine fietsjes, meestal zonder versnelling maar omdat het landschap hier vlak is is dat geen probleem. Met Mister Tony voorop gaan we op weg richting de oude stad, over de Cam Nambrug naar Cam Nam een buitenwijk van Hoi An. Via nauwe straatjes (brommerbreed) fietsen we door een lommerrijke omgeving. Langs goed onderhouden huizen met tuinen vaak met bedrijfjes aan huis we zien onder andere een houtzagerij, een timmerwerkplaats, meubelmakerij en vele winkeltjes. Helaas heeft Mister Tony hier minder oog voor en rijdt in gestaagd tempo langs dit alles heen. De heggen zijn keurig geknipt, de tuintjes netjes geveegd en vaak met een aantal bomen waaronder het in de schaduw heerlijk toeven moet zijn. Halverwege drinken we koffie bij een familie die aan huis een klein restaurantje heeft. Er wordt in de wijk veel gebouwd waarbij het opvalt dat het allemaal handwerk is. Ook het materiaal wordt allemaal handmatig in- en uitgeladen. Tegen 12:00 uur splitst de groep zich op in tweeën warbij een deel door fiets naar het strand en wij terug gaan naar Hoi An. Het is erg warm vandaag dus we koel eerst even af op de kamer voordat we naar Hoi An fietsen. Eerst pinnen we 4 miljoen Dong (blijft wennen zulke bedragen) waarna we besluiten naar de “Roze Brug” te fietsen maar dit pakt verkeerd uit. Als eerste de verkeerde afslag waarna we een onwijs stuk om fietsen en hierbij beide onze onderarmen verbranden. Op de terugweg doen we nog even een restaurantje aan voor wat te drinken (pineapple en lemonjuice) en een sandwich. De rest van de middag wordt op de hotelkamer of in het zwembad doorgebracht. ’s Avonds tegen 18:30 uur komen we in de lobby Niels, Loek en Cees tegen en besluiten gezamenlijk de fietsen nog een dag te huren, á 50.000 dong, waarna we gezamenlijk de stad in fietsen waar we uiteindelijk bij Tam Tam café gaan eten. Ik bestel 2 voorgerechten als hoofdgerecht (spring rolls en white roses) en Betty heeft een heerlijke vis op bananenblad en lemonsaus. Erg lekker allemaal en dat geldt ook voor het pilsje en de mojito. Omdat we lekker toetjes en taartjes op de kaart hebben zien staan kunnen we de verleiding niet weerstaan om een dessert te bestellen. Na dit opgegeten te hebben wordt de rekening voldaan besluiten we de fietsen nog evente laten staan en ergens wat te gaan drinken. Onderweg stuiten we op een wijncafé en daar bestellen we een lekkere fles rosé voor $ 16,00. Niet goedkoop, wel lekker. Vervolgens stoppen we een straatje verderop bij een zeer druk café; Before en Now! Erg gezellig. Hier drinken we een aantal biertjes en stappen tegen 23:30 uur weer op de fietsjes richting het hotel. Het is na 24:00 uur als we in slaap vallen.

Zondag 25 Juli. Vrije dag Hoi An.

Naar boven

Een vrije dag vandaag. We zitten tegen 8:30 uur aan het ontbijt waar intussen al veel op (o.a. brood) is. Zo rond 9:30 uur fietsen we de oude stad in. Vandaag is het, ook zo vroeg al, weer heel warm en het zal ons niet verbazen dat we vandaag de 40º Celsius gaan halen. Dit keer zijn we wel voorbereid en hebben we ons goed ingesmeerd. Eerst naar de Japanse (roze) brug, nu de goede dus. Onze combikaarten worden niet geknipt. Mooi, kunnen we voor hetzelfde bedrag een extra bezienswaardigheid bezoeken. Dan drinken we eerst iets bij een leuk café met een De Japanse Brug in Hoi An.terras et uitzicht op de bedrijvigheid op straat. We lopen hierna de Tran Phu straat in en bezoeken het Quan Thang huis. Je kunt je nog goed voorstellen hoe de mensen in dit koopmanshuis zo’n 300 jaar geleden moeten hebben geleefd. In dezelfde straat zit het gemeenschapshuis van een aantal Chinese verenigingen. We bezoeken dit (wel aardig) en ook het naast gelegen keramiekmuseum (dit stelt niets voor) want we zien alleen maar wat potscherven. Onderweg kopen we 6 leuke zwart met wit gestikte placemats van bamboe als aandenken aan Vietnam. Dan lopen we t=rechts de hoek om de Le Loi straat in. Op nr. 21 zit het familiegraf van de familie Tran. Op de binnenplaats staat een soort tempel gebouwd in zowel Chinese als Vietnamese stijl. We krijgen een rondleiding van een vrouwlijk familielid die alles toelicht. Erg indrukwekkend. Vooral het voorouderaltaar met voor elk overleden familielid een soort doos met een aantal persoonlijke bezittingen. We wilden tot slot het Tan Ky huis bezoeken maar het is inmiddels net 12:00 uur geweest en het huis is van 12:00 tot 13:30 uur gesloten. We besluiten terug te gaan naar het hotel omdat de stad weinig schaduw biedt en we daar intussen wel aan toe zijn. We duiken even in het zwembad en Betty kan eindelijk aan haar eerste leesboek beginnen. Om een uur of half twee lopen we even naar de supermarkt aan de overkant en halen lekkere dingen (o.a. yoghurt en koekjes) voor een kleine lunch. Tegen 16:30 uur vertrek ik met een groot deel van de groep naar de markt voor het doen van inkopen voor de kookcursus die we de rest van de avond gaan volgen. Betty blijft tot 18:00 uur aan het zwembad lezen en gaar dan met een aantal manlijke medereizigers uit eten. Onafhankelijk van elkaar gaan we na de kookcursus en het eten nog even in de oude stad kijken want het is volle maan en zondag dus lampionnenfeest! De straatverlichting gaat om 20:30 uur uit en op de rivier worden papieren bootjes met kaarsjes erin te water gelaten. Voor “good luck”! Er branden overal lampionnen wat een mooi feeëriek geheel oplevert, erg leuk om te zien. We duiken elk met ons eigen groepje nog ergens een cafeetje in en zijn beide om ongeveer 22:30 uur weer terug bij het hotel. Na elkaars belevenissen te hebben gehoord, en de door Betty gekochte lampion te hebben bewonderd, vallen we rond 24:00 uur in slaap.

Maandag 26 Juli. Hoi An - My Lai - Qui Nhon.

Naar boven

Vroeg op vandaag voor een lange reisdag. De wekker staat op 6:30 uur. Aan het ontbijt blijkt dat we een half uur later vertrekken dan gepland onze bus heeft gisteravond een aanrijding gehad en er komt een andere bus. Uiteindelijk vertrekken we een uur later met een kleinere bus (helaas). Het regent pijpenstelen als we vertrekken en het klaars pas tegen 10:30 uur weer op en zien de zon weer verschijnen. Het is rond die tijd dat we stoppen bij een restaurant aan het strand waar we wat kunnen drinken. Van hieruit rijden we verder naar het herdenkingsmonument bij My Lai (incl. museum en restanten van het dorp). Hier hebben de Amerikanen in de Vietnam-oorlog een ware slachting aangericht onder onschuldige kinderen, vrouwen en bejaarden van het dorp. We bekijken een film (een Nederlandse documentaire van KRO Reporter) en lopen door het museum met (gruwelijke) foto’s en gebruiksvoorwerpen uit die tijd (indrukwekkend). Ook hierna gaat het leven weer gewoon door en rijden we naar een restaurant (Tra Khuc) waar het eten niet slecht (ook niet bijzonder) is maar de prijs veel te hoog. Ik verdenk Mister Tony (en meerdere met mij) ervan een dealtje te hebben gesloten met het restaurant want menukaarten zijn nergens te vinden en we konden maar kiezen uit 3 gerechten die uiteindelijk 2 á 3 keer zo duur zijn als gewoonlijk!! Opletten dus de volgende keer. Dan rijden we verder (weer door de stortregens) naar het Seagull Hotel in Qui Nhon. We komen hier na een klein (koffie/drank) stopje onderweg om bijna 19:30 uur aan. We springen even onder de douche en zijn allemaal om 20:00 uur in het restaurant om daar te eten. Ondanks de taalbarrière (niemand van het personeel spreekt meer als 5 worden Engels) krijgen we wat we besteld hebben. Ik heb geen klachten gehoord en ook van mij zul je ze niet horen: lekker dus! Omdat we vandaag een lange reisdag hebben gehad (en deze kunnen we morgen ook weer verwachten) gaan we gelijk naar bed. Om 22:30 uur zijn we op onze mooie kamer (414) met uitzicht op zee en nog geen 30 minuten later gaat het licht uit.

Dinsdag 27 Juli. Qui Nhon - Nha Trang.

Naar boven

Het is 6:45 uur als ik wakker ben en om 7:00 uur wordt Betty wakker van mijn gestommel. We kunnen nu rustig aan doen want de bus vertrekt om 8:30 uur. We kleden ons dus rustig aan en genieten vanaf het balkon van de vissers die in hun kleine ronde bootjes op zee een paar visjes proberen te verschalken. We lopen even later naar beneden om te ontbijten en zijn om 8:30 uur klaar voor vertrek. Het is weer een reisdag vandaag maar een minder lange als gisteren. Vandaag 230 kilometer tegen 330 kilometer gisteren. Het is toch nog tegen zessenDe haven van Nha Trang als we aankomen in Nhât Thành Hotel in Nha Trang. Onderweg hebben we 5 stops gemaakt waarvan nummer 2 en 4 voor een drankje en om de benen even te kunnen strekken. De eerste stop was al na 5 minuten bij een herdenkingsbegraafplaats voor gevallen soldaten uit de Vietnam-oorlog. Het gebruikelijke trieste beeld van een herdenkingsmonument met daarom heen vele witte zerken die keurig in rijen staan opgesteld, van gesneuvelde soldaten. Achter deze begraafplaats ligt echter een nog grotere begraafplaats voor de “gewone” burgers al dan niet gesneuveld in de oorlog. Stop nummer 3 is een eetstop bij een restaurantje aan zee waar we eventueel ook kunnen zwemmen. Een gelegenheid waar we geen gebruik van maken. De vijfde en laatste stop voor aankomst bij het hotel is die bij de Po Nagar torens. Deze uit de 7e tot de 12e eeuw daterende toren zijn eeuwenlang in gebruik geweest als hindoeïstische ceremonieplaats. Eenmaal aangekomen springen we als eerste onder de douche van onze (wederom) prima kamer. We spreken met een aantal af dat we om 19:00 uur gezamenlijk gaan eten. Iets over zevenen lopen we richting het centrum van Nha Trang (± 45 minuten) en na eerst= over een soort braderietje te hebben gelopen stappen we het Nha Trang Seafood restaurant binnen. Het kan geen geluk meer zijn want ook hier krijgen we weer prima te eten tegen een belachelijke lage (in verhouding met Nederland) prijs. Het is 22:15 uur als we terug zijn in ons hotel en Betty naar de kamer gaat en ik nog een biertje blijf drinken met Niels en Loek. 25 minuten later volg ik Betty en gaan kort daarna de lampen op de nachtkastjes uit te teken dat we de ogen niet meer open kunnen houden.

Woensdag 28 Juli. Vrije dag Nha Trang.

Naar boven

Vroeg op vandaag (6:00 uur) want om 7:00 uur vertrekken we naar de haven voor een snorkeltripje naar een van de eilandjes voor de kust. Voor vertrek nemen we, na het ontbijt, eerst (tijdelijk) afscheid van Sabine omdat zij terug gaat naar Nederland (haar schoonvader is overleden) maar ze zal maandag in Saigon (zoals later zal blijken) weer bij ons aansluiten. Precies om 7:00 uur stappen we in een (veel te klein) busje dat ons naar de winkel van duikschool Seahorse Dive brengt. Hier kunnen we de snorkelspullen uitzoeken maar omdat wij onze eigen duikbrillen bij ons hebben hoeven wij alleen maar flippers te passen. In hetzelfde busje gepropt (met 14 personen in een busje voor 9 personen) rijden we naar de haven en stappen opgelucht over op een klaar liggen de boot. Deze gaat na een uur varen voor anker voor een piepklein eiland. Hier kunnen we vrij snorkelen en wordt de prachtige onderwaterwereld ruim een uur langs vanachter onze duikbrillen gaarde geslagen. We zien mooie koralen, honderden (verschillende) gekleurde vissen, anemonen en zeesterren. Als we eenmaal allemaal weer aan boord zijn wordt er koers gezet naar een ander eiland(je). Ook hier liggen we ruim een uur in het water. Deze plek is minstens mooi, zo niet mooier, als de eerste. Weer aan boord krijgen we een lunch (van diverse Vietnamese gerechten) voor gezet terwijl de boot terug vaart naar de haven van Nha Trang. Hier wachten, dit keer 2, busjes ons op die ons terug brengen naar ons hotel. De verdere middag besteden we aan het bijwerken van het dag boek, inhalen van wat slaap, lezen en muziek luisteren. We hebben om 19:30 uur afgesproken om bij Italiaans restaurant Taverna te gaan eten. Omdat we niet met z’n alle in één taxi passen en het ongeveer 45 minuten lopen is, houden we een tweede taxi aan. Deze brengen ons naar het restauarant. Er wordt een mengeling van Italiaans en Vietnamees gegeten maar mijn pizza en Betty haar spaghetti bolognese samen ons prima. Na het eten lopen we naar de overkant van de straat waar we profiteren van het “Happy Hour”. Als we naar huis gaan vinden we eenzelfde taxibusje als op de heenweg met een chauffeur die ons negen wel in één keer mee wil nemen. We proppen ons dus in de taxi en zijn om 23:30 uur thisu. Niet veel later doen we het licht uit na eerst de wekker om 7:00 uur te hebben gezet.

Donderdag 29 Juli. Nha Trang - Dalat.

Naar boven

Na een gebruikelijke ochtend zijn we om 8:00 uur in de hal voor vertrek naar Da Lat. Net buiten Nha Trang hebben we een korte fotostop om een paar Cham-torens op de gevoelige plaat vast te kunnen leggen. We hebben vandaag weer een lange reisdag dus elke stop is even welkom. De volgende stop is weer bij torens uit het Cham-periode; deze keer de Po Klong Garai. We wandelen eerst omhoog naar de mooie torens met uistekend bewaard gebleven details. Dan lopen we weer naar beneden om daar eerst wat te drinken. Omdat we hier al watPo Klong Garai uit de Cham-periode. hebben gedronken hadden we de volgende stop wel over kunnen slaan: een koffiestop bij een te goor tentje. Niets genomen en snel weer weg is het devies. We rijden verder door het binnenland naar Da Lat en weldra komen de bergen in zicht. De volgende stop is een eetpauze: een ongezellig ding dat er nog al smoezelig uit ziet. De bediening loopt nogal te pushen en er is maar keus uit een gerecht in de variaties rund, kip of vis. Voor de tweede keer vandaag: niets genomen en snel weer weg. Omdat ze met de weg bezig zijn (en het zo nu en dan regent) schiet het allemaal niet echt op op de gedeeltelijk van de asfaltlaag ontdane wegen. We hebben wel prachtige uitzichten en op een ervan (het hoogste punt van de pas) wordt weer gestopt. We worden gelijk bestormd door allerlei drank- en fruitverkopers. De prijzen zijn niet abnormaal hoog dus pakken we allebei een blikje fris en wat vers geschilde en gesneden ananas; heerlijk sappig en zoet. We rijden vanaf hier in één ruk door naar Hotel Thang Loi 1 in Da Lat. Door al dat oponthoud komen we hier pas tegen 17:30 uur aan (bijna 3 uur later dan gepland). Hierdoor ontbreekt de tijd om nog “iets” te gaan doen dus spreken we met een aantal om 19:00 uur af om te gaan eten. Eenmaal op de kamer blijkt het een pover hotel te zijn met erg vochtige kamers. We zetten eerst alles open en de fan aan en slaan het bed terug omdat het, aan de lakens te voelen, meer weg heeft van een lek waterbed. Als we om 19:00 uur beneden komen staat iedereen er al en zoeken we een restaurant uit dat in diverse reisboeken als aanbevelenswaardig wordt omschreven: restaurant Lotus. Eenmaal op het adres aangekomen kunnen geen restaurant Lotus vinden. Volgens een passerende brommerrijder blijkt het restaurant al een jaar dicht te zitten. Hij raad ons restaurant Da Zuÿ aan (Wild Sunflower). Omdat deze ook staat genoemd in onze reisgids lopen we die kant op met voor ons uit de brommerrijder. Tot aan het restaurant houdt hij ons gezelschap en in de tussentijd belt hij ook nog even naar het restaurant om een tafel voor ons zevenen te reserveren. Eenmaal aangekomen blijkt waarom: hij is de hoofdober van het restaurant. Maar eerlijk is eerlijk we eten er heerlijk. Misschien een klein beetje duurder als we gewend zijn maar naar Nederlandse begrippen nog spot goedkoop. Terwijl de dames doorlopen drinken Niels, Ab en ik op de terugweg nog wat in een cafeetje waar we langs lopen. Een half uurtje later volgen we de dames en zoeken ook wij het hotel op.

Vrijdag 30 Juli. Vrije dag Dalat.

Naar boven

Vanmorgen kunnen we “uitslapen” aar daar komt, voor mij, niet zo veel van omdat ik al om 5:00 uur wakker ben. Als de wekker om 7:30 uur gaat zit ik er al fris en fruitig bij. Nadat Betty zich ook in de kleren heeft gehesen lopen we naar de 4e verdieping voor een pover ontbijtje wat we met de handen moeten eten i.v.m. het ontbreken van bestek. Om 8:45 uur staat iedereen beneden en gaan 4 mensen hun eigen weg (canyoning) terwijl de rest naar het kantoor van Geko tours. Hier kunnen we een brommer (of 125 cc motor) huren voor een tripje, onder leiding van een lokale gids, in de omgeving. Alles zit mee deze dag, een prima motortje, een gids die goed engels spreekt, prima weer (niet te warm en droog tot dat het het laatste kwartier wat begint te druppen) en een leuke trip. In totaal leggen we 62 kilometer in de omgeving van Da Lat af waarbij we een aantal kleine (thuis)fabriekjes of andere uitingen van huisvlijt bezoeken. In chronologische volgorde bezoeken we: een rozenkwekerij, een koffieplantage, een rijstwijn destilleerderij, een paddenstoelen kwekerij, een waterval (die we na een glibberige klauterpartij in z’n volle glorie vanaf beneden kunnen aanschouwen), een pagode, een theeplantage en als laatste een zijdefabriekje. Alles lekker easy met wel de mogelijkheid om iets te kopen maar zonder ook maar enige druk hier toe. Omdat dit alles hongerig maakt krijgen we na de forse klauterpartij naar de waterval een heerlijke lunch aangeboden in het restaurant Hong Minh. Deze mensen hebben zich super voor ons uitgesloofd want we krijgen zeker 10 verschillende gerechten voorgeschoteld en alles even lekker. Veel alter als gepland (16:30 uur i.p.v. 15:00 uur) zijn we weer terug in Da Lat. Op de terugweg naar het hotel koop ik nog een T-shirt en drinken we gezamenlijk nog wat op een terras. Gelijktijdig spreken we met hetzelfde groepje als gisteren af om om 19:00 uur te gaan eten bij familierestaurant Long Hoa terwijl de rest op advies van ons gaat eten bij “Wild Sunflower”. Het eten is deze keer iets minder als gisteren maar zeker nog bovenmodaal. Iedereen heeft het na het eten wel een beetje gehad dus lopen we gelijk terug naar het hotel (na een kleine tussenstop bij de bakker voor wat lekkers voor morgen in de bus). Er is nog tijd genoeg om het reisverslag bij te werken en wat leesvoer te verslinden voordat om 22:30 uur het licht uit gaat want morgen is het weer vroeg op.

Zaterdag 31 Juli. Dalat - Saigon (Ho Chi Minh Stad).

Naar boven

Het is 6:15 uur als de wekker af loopt (ja, ja, het is nog steeds vakantie). We moeten om 7:30 uur klaar staan voor de trip naar Saigon (of Ho Chi Minh Stad). Ondanks het douche, aankleden, ontbijten en de koffers inpakken staan we ruim op tijd met de koffers klaar in de hal van het hotel voor vertrek. Omdat ook de rest mooi op tijd is, is dan ook klokslag 7:30 uur als we wegrijden. Behalve wat fotostops wordt er in een keer doorgereden naar het door regen geteisterde Saigon. Het is ondanks de “maar” 320 km toch al 17:15 uur als we voor hotel Ellyse Nga Khanh) uitstappen. We krijgen een niet al te ruime kamer maar deze is wel brandschoon met een prima bed en een mooie ruime, moderne badkamer. Helemaal goed dus! We hebben bij het inchecken afgesproken om, om 18:30 uur voor iedereen die er zin in heeft, gezamenlijk te gaan eten. We lopen uiteindelijk met 13 personen naar restaurant Nha Hang Ngon, een tent die in onze gids als goed staat omschreven. Na enig sleep- en dekwerk is er een tafel voor 13 personen gedekt. Na het ontcijferen van de kaart (alleen maar hoofdgerechten, geen voor- en nagerechten) komt alles uiteindelijk goed. Na het eten hoor ik geen negatieve geluiden dus eind goed, al goed. We buiken even uit achter een kop koffie/thee en willen dan betalen. Dit is nog niet zo eenvoudig omdat we een gezamenlijke rekening (in het Vietnamees) krijgen waarop uiteindelijk ook nog eens een aantal gerechten teveel op staan. Nadat iedereen, met behulp van de kaart, zijn bedrag op tafel heeft gelegd ontbreekt er nog een deel van het bedrag. Dit blijkt het bedrag te zijn voor de niet besteld en genuttigde, en wel berekende, gerechten te zijn. We lopen gezamenlijk terug naar het hotel waarna we met z’n vijven nog ergens een bakje/drankje gaan doen. Nog geen half uur later (rond 23:00 uur) zijn ook wij op de kamer en worden de laatste werkzaamheden ter hand genomen voordat we het licht uit doen.

Zondag 01 Augustus. Vrije dag Saigon (Ho Chi Minh Stad).

Naar boven

Het is 6:17 uur als de wekker afloopt. We springen onder de douche, verzorgen de rest van het lijf en ik loop dan naar beneden voor het ontbijt. Betty heeft geen zin dus ik schuif in de ontbijtzaal maar bij ander tafeltje aan. Er is bediening vandaag en we kunnen kiezen uit 3 verschillende ontbijtjes. De continental voor mij: een lekker vers stokbroodje met jam, kaas en jus d’orange. Dan weer naar boven Betty ophalen en om 8:30 uur staan we klaar. Dat geldt ook voor de 18 cyclo’s (fietstaxi’s) waarvan de berijders ons de komende 4 uur door Saigon fietsen. Na ongeveer 30 minuten door de “Saigonse heksenketel” (= Het Verkeer) gefietst te hebben is het tijd voor onze eerste stop. Deze is bij de Chinese tempel Mieu Thien Hau die uit 1760 stamt en is gebouwd door Chinese immigranten uit Guangzhou voor hun godin Thien Hau. Eenmaal weer ingestapt stoppen we een paar minuten later bij de Ben Thanh markt. Hier zwerven we een uurtje rond tussen de chaos van dicht op elkaar staande en uitpuilende kraampjes en winkeltjes. Je kunt het zo gek niet bedenken maar het is hier volgens mij wel teDe Mieu Thien Hau tempel koop en ook nog eens in een zeer ruim aanbod en diversiteit. Na een half uur horen we de regen al op het dak kletteren en als we een uurtje alter de uitgang op zoeken is deze (tropische) bui weer in aller hevigheid los gebarsten. We schuilen even een klein kwartiertje maar lopen uiteindelijk toch maar naar de fietstaxi’s. Beschut tegen de regen door een dakje en een zeiltje aan de voor- en zijkant worden we naar nog een Chinese tempel gebracht. Deze tempel Chua Ngoc Hoang (De Tempel van de Jade Keizer) behoort tot de interessantste van Saigon met zijn taoïstische en boeddhistische goden van keizers en generaals. We wandelen en fotograferen hier een tijdje waarna we weer in onze fietstaxi’s stappen voor de laatste etappe: het Pho Binh restaurant. Dit, in de Vietnamoorlog, bij de Amerikanen geliefde restaurant was tevens een hoofdkwartier van de Vietcong in Saigon. Op het moment dat de Amerikanen zaten te eten zaten in een kamertje er boven (waar we zijn wezen kijken) de commandanten en spionnen van de VC hun plannen uit te werken. Behalve bekijken eten we hier ook nog wat. Nadat dit (en de fietstaxi’s á 150.000 dong) betaald is willen we met een groepje naar het War Remnants Museum lopen. Maar omdat het weer (stort)regent wordt het een taxi. In dit museum wordt de Vietnamoorlog vanuit een Vietnamees perspectief ten toongesteld. De foto’s zijn indrukwekkend maar verder is het vooral Vietnamese propaganda. Wel mooi om even gezien te hebben overigens! Intussen hebben we de knollen aardig op en lopen we richting hotel. We drinken onderweg nog wat en zoeken dan de rust van onze kamer op. De daarop volgende uren doen we het rustig aan en lopen met z’n tweetjes om 19:15 uur naar het restaurant “Vietnam House”. Niet goedkoop (naar Vietnamese begrippen) maar we eten er heerlijk. We betalen 650.000 dong (Ongeveer € 26.00) en lopen dan terug naar het hotel. Na nog wat kleine (sanitaire) werkzaamheden gaat om 23:00 uur het licht uit want morgen moeten we weer vroeg op.

Maandag 02 Augustus. Saigon, excursie Cu Chi en Tay Ninh

Naar boven

Zoals gezegd is het vroeg op vandaag om voor de grote meute uit bij de Cu Chi tunnels te zijn. De wekker gaat om zes uur en even later zitten we te eten zodat we om 7:00 uur in de bus zitten. We rijden in een keer naar het terrein waar de tunnels te bezichtigen zijn en het is 8:30 uur als we er aankomen. De tunnels waren een uitgestrekt netwerk van tunnels die door de Vietcong werden gebruikt als schuilplaats in hun strijd tegen hoofdzakelijk de Amerikanen. De tunnels zijn vaak vele kilometers lang en herbergen geregeld een hospitaal, keukens, commando- en manschapvertrekken en liggen op een diepte van tussen de 3 en 20 meter. De tunnels bij Cu Chi zijn in totaal 17 kilometer lang en variëren in hoogte tussen de 40 en 70 centimeter. Na de entree betaald te hebben (80.000 dong) krijgen we eerst een kleine uitleg over de tunnels en z’n geschiedenis en gaan dan, onderbegeleiding, het terrein op. Als eerste zien we een origineel toegangsgat waar een aantal van ons (de slankste en kleinste) zich door naar beneden kunnen laten zakken. Mijn poging strand op borsthoogte (helaas te breed dus). De kathedraal van de Cao Dai sekte.We lopen dan door en krijgen hier en daar een goed zicht op het leven in en rond de tunnels. Als laatste kunnen we in een originele, 500 meter lange, tunnel (die voor de bezoekers iets hoger is gemaakt). Erg hoog is het nog steeds niet want je kunt er alleen met een in 90 graden gebogen rug en enigszins door je knieën door heen “lopen”. Het is heet, nauw, vochtig en donker en absoluut niet geschikt voor mensen die ook maar een beetje claustrofobisch zijn. Je zult hier maar hele dagen in doorgebracht hebben. Erg indrukwekkend. Terug in de bus wordt er flink vaart gemaakt omdat we voor 12:00 in Tay Ninh willen zijn. Dan begint namelijk de dagelijkse ceremonie van de Cao Dai sekte. Deze sekte probeert alle godsdiensten in een “wereldgodsdienst” te verenigen. We zijn net op tijd om de, strak geregisseerde, ceremonie in de kleurrijke kathedraal bij te wonen. Het geheel heeft een hoog “Efteling” gehalte door zijn rijk beschilderde, extravagante stijl. Wel erg fotogeniek. Als we uitgekeken zijn lopen we terug naar de bus die ons 15 minuten later afzet bij een restaurant (Kinh Moi Quy Khach) dat Mister Tony heeft uit gezocht. Wederom te duur en te slecht eten voor het te betalen bedrag. Volgende keer een ander restaurant of andere gids graag Djoser. Na enig gemor over het eten en de prijs stappen we weer in de bus die ons terug brengt naar ons hotel in Saigon. We komen hier iets na vijven aan. Omdat we pas om 20:00 uur gaan eten hebben we mooi de tijd voor een “rustmoment”. Lezen, schrijven, muziek luisteren en douchen staan dan ook op het programma. Hierna kleden we ons aan en lopen om 19:45 uur naar beneden. We lopen met Ab, Jeanette en Doreen naar Huong Lai, een restaurant met een sociale inslag. Er werken jongeren die het in de maatschappij niet eenvoudig hebben (wezen, daklozen, enz.) en die hier een nieuwe start maken. Heerlijk eten en super vriendelijk (en goed Engels sprekend) personeel. Een aanrader dus want we hebben het wel eens anders gezien (vanmiddag nog). Op de terugweg naar het hotel ploffen we nog even op een terras neer voor een laatste afzakkertje en lopen dan door naar het hotel en onze kamer. Weer en dag voorbij. Het gaat nu wel erg snel.

Dinsdag 03 Augustus. Saigon - Can Tho.

Naar boven

Om 7:00 uur zijn op gestaan om om 8:00 uur te kunnen beginnen aan de busrit naar Can Tho. We rijden door tot de Chua Vinh pagode. We wandelen even rond maar zijn weer snel uitgekeken op de pagode omdat we intussen al voldoende pagodes hebben gezien en ze allemaal op elkaar beginnen te lijken. Het vertrek naar de volgende stop wordt nog even uitgesteld omdat Henk zijn fototoestel kwijt is. Niet meer gevonden dus waarschijnlijk een Vietnamees met lange vingers die nu de foto’s van Henk zit te bekijken. Uit eindelijk rijden we verder en komen zo’n 10 minuten later bij de haven van Mÿ Tho aan waar we op de boot stappen. Het is net na elven als we de wal achter ons laten voor een tochtje van twee uur en een kwartier. Als eerste leggen we aan bij een klein (thuis)fabriekje waar van kokosmelk diverse artikelen worden gemaakt (likeur, snoepjes, soort whisky, enz.). We zijn snel uitgekeken en lopen verder naar de weg waar we opstappen op een platte wagen met een klein pittig paardje ervoor. Ongeveer 3 kilometer verder stappen we weer af bij een restaurant waar ook bijen en slangen worden gehouden. Je kunt even op de foto met een wurgslang of worden gestoken door een bij. Beide opties zijn niet echt aan ons besteed maar de slang wordt je al omgehangen voor je er erg in hebt. Omdat we er toch zijn eten we gelijk maar wat (onder het “genot” van een zangeres met haar bandje). Hierna stappen we in een bootje dat ons door een aantal smalle kanalen terug brengt naar onze boot. Deze zet, als iedereen er is, gelijk koers naar de overkant van de rivier waar onze bus al op ons staat te wachten. Deze brengt ons een één ruk naar het Quoc Te hotel in Can Tho waar we om 17:30 uur aankomen. Niet slecht maar ook geen bijzondere overnachtingsplek dit hotel. We frissen ons even op en lopen dan het stadje even in voor een vloeibaar opkikkertje. We blijven zitten tot 19:30 uur omdat we om dat tijdstip met de groep hebben afgesproken om gezamenlijk te gaan eten ter gelegenheid van het afscheid van Mister Tony, de chauffeur en de bijrijder. We krijgen bij Sao Hom door een leuke bediening lekker eten opgediend. Nadat bovenstaande heren een enveloppe met inhoud is aangeboden verlaten we het restaurant voor een lekkere cocktail of andere (alcoholische) versnapering in de plaatselijke “kroeg”. Het blijft bescheiden en een half uur later lopen we al weer terug naar het hotel.

Woensdag 04 Augustus. Can Tho - Chau Doc.

Naar boven

Als de wekker om 6:15 uur afloopt zit ik al enige tijd de bezigheden voor ons hotel gaarde te slaan. Ons hotel ligt langs de Mekong met tussen ons hotel en de rivier een parkje waar het op dit vroege uur al bruis van de activiteiten. Het wordt gebruik voor allerlei (sportieve) bezigheden als Takraw (Thais voetvollybal), Thai Chi en ochtendgymnastiek. Verder zit er een vrouwtje op de stoep eten klaar te maken dat goed moet smaken want ze heeft een constante toeloop van liefhebbers. Om 7:30 uur hebben we het ontbijt op en staan in de hal van het hotel klaar om naar de kade van de Mekong te lopen. Ook vandaag staat er weer een boottocht(je) op het Typisch communistisch straat beeld in Can Tho.programma. We hadden ons veel voorgesteld van deze boottocht over Mekong naar de drijvende markt van Cai Rang maar het valt allemaal bitter tegen. Anderhalf uur heen door de brandende zon op een tergend langzaam (open) bootje, 10 minuten op de markt die meer toeristenboten bevat als boten met koopwaar, en dan weer hetzelfde traject terug waarbij we onderweg nog een restaurantje aan doen. We drinken op de veranda van het restaurant een lekker koel drankje maar voor de bij behorende krokodillenfarm(pje) hadden we dat hele stuk niet om hoeven varen. Het laatste uur in de boot is ook niet veel bijzonders en eenmaal terug aan land lopen we Can Tho nog even in om wat te eten voor we aanvangen met de busrit naar Chau Doc. Niet zo'n hele lange trip die onderweg ook nog even onderbroken wordt voor een koffiestop bij een heel wat indrukwekkender krokodillenfarm. Daarna in een keer door naar hotel Thuan Loi in Chau Doc. Het slechtste hotel tot nu toe met vochtige, smoezelige kamers en een erg kleine gecombineerde douche/toilet. Om 18:30 uur lopen we met z’n vijven de stad in om nog wat inkopen te doen voor de boottocht van morgen. We lopen daarna door naar hotel Victoria omdat we daar met een ander deel van de groep hebben afgesproken. Eenmaal aangekomen moeten wij passen want de prijzen op de kaart passen niet bij de laatste Dongs die we nog op zak hebben en pinnen gaat ons te ver. We lopen naar de overkant naar een klein onooglijk tentje waar we met z’n vijven op de derde verdieping prachtig kunnen zitten. We eten er met z’n vijven heerlijk en zijn voor een totaal bedrag van VDN 400.000,= (dit is nog geen € 15.=) klaar. Hiervoor hadden we aan de overkant waarschijnlijk alleen naar het toilet gekund. Moe maar voldaan lopen we terug naar ons hotel waar we het reisverslag bijwerken, wat lezen en nog even onder de douche springen voordat we de wekker voor de volgende morgen zetten. Het is intussen ruim na elven als het licht uitgaat en je alleen nog de motoren van de bootjes op de Mekong hoort.

Donderdag 05 Augustus. Chau Doc - boot naar Phnom Penh.

Naar boven

Om 6:00 uur loopt de wekker af en lopen we naar beneden nadat we de nodige plichtplegingen in de badkamer hebben uitgevoerd. Het is 7:15 uur als we zitten te ontbijten op een groot terras achter het hotel. Het hotel ligt direct aan de Mekong en vanaf het terras heb je een mooi uitzicht over deze machtige rivier. Even later legt de boot, die ons naar Cambodja brengt, aan bij hetzelfde terras en kunnen we zo overstappen. Eenmaal ingestapt wordt de motor gestart waarna deze pas weer wordt uitgezet als we om 8:30 uur aan de Vietnamese kant van de grens aankomen. Hier kunnen we nog even aan land (naar een soort van kantine) om wat te drinken en de laatste dongs op te maken of te wisselen. De paspoorten en de tassen worden gecontroleerd en nog geen 30 minuten later kunnen we weer instappen. Langzaam varen we dan naar de Cambodjaanse kant van de grens.

Ga verder met het vervolg van onze reis en ga naar het reisverslag van Cambodja.

Naar boven
Wil je op de hoogte worden gebracht wanneer ik een nieuw reisverslag publiceer klik dan hier.